
تا به حال هر چه که در حساب امیرمعین می نوشتم همه و همه شان مربوط بودند به نویسندگی و کتابخوانی و گاها مطالبی درباره تولید محتوا نیز در ویرگول منتشر کردم .
اما از این پس بدون هیچ شکی نوشته های این حساب سمت و سوی دیگری پیدا خواهند کرد . دیگر نوشته هایی با عنوان های "خوبی های نوشتن" و یا "چگونه می توان راحت تر نوشت " منتشر نخواهم کرد .
چرا که ماهیت من طی دوره ای نه چندان کم به کل تغییر کرده است . و منظورم از ماهیت همان اهدافم می باشد .
تا به حال هرجا که سر بالا می گرفتم ؛ هرجا که می رفتم ؛ هر جا که می نشستم ؛ تنها هدفم نوشتن و بهتر نوشتن و نویسنده شدن بود . و این اهداف از همان وقتی که سر بر بالشت می گذاشتم تا وقتی که به سمت تخت خواب می رفتم ذهن من را درگیر خودشان می کردند .
اما دیگر همه چیز فرق کرده و با باز شدن مدارس من خودم را از راهی که از سر لجبازیِ با خودم دنبال می کردم بیرون آوردم و از این بابت خیلی هم خوشحالم . درست است که من با نوشتن حالم خوب می شد ولی بعد از درس خواندن نه تنها حالم خوب می شود بلکه انژی فوق العاده ای هم دریافت می کنم و مهمتر از همه آرامشی درونی تمام وجود مرا پر می کند .
چه بسا تا به حال به این نکته پی برده ام که هرچه بیشتر درس بخوانم حالم بهتر خواهد شد .
بنابراین ضمن عذرخواهی از همه کسانی که تا به حال این حساب را دنبال می کرده اند بابت آن همه تاخیر در فعالیت مجدد من در ویرگول ، به همه کسانی که تا به حال مرا به خاطر موضوعاتی از قبیل نوشتن ونویسندگی دنبال می کردند از طریق این پست اعلام می دارم که پرونده نویسندگی به کل بسته شد .
اما خب امکان این هم وجود دارد که گهگاهی درباره نویسندگی هم بنویسم چونکه هنوز به طور کامل با نوشتن خداحافظی نکرده ام . نمی توانم بیشتر از این هم درباره نوشتن بنویسم . توانستن که چرا . صد در صد می توانم چون که ایده ها و موضوعات نابی هنوز در دفترچه ایده هایم دست نخورده مانده اند .
از نوشتن نمی نویسم چون که یکی از اصلی ترین دلایلم برای این کار این است که نمی توانم به خودم اجازه دهم درباره کاری بنویسم که هر روز حداکثر ربع ساعت از وقت خودم را صرف انجام آن کار می کنم .
امیر معین