
می خواستم بهترین ها رو واسه خودم بسازم ... بهترین هاییی که ممکن بود ...
توی دین ...
توی زندگی شخصی
توی زندگی تحصیلی
و این رو می دونستم که واقعا باید تلاش کنم ... ولی بزرگترین اشتباه من این بود که من میخواستم دیوار بسازم و همش دغدغه دیوار ساختن داشتم ...
حالا به یه نتیجه ای رسیدم ...
البته این رو خودم نفهمیدم ...
یه بازیگر خیلی معروف که احتمالا تا حالا صد بار هم دیدینش ولی خب من اسمش رو یادم رفته یه حرف خیلی قشنگی میزد ... از اون حرفا که باید با طلا نوشتش ...
خلاصه ی حرفش این بود که تو وقتی میخوای ... یه دیوار بسازی باید به فکر گذاشتن آجر باشی نه به فکر ساختن دیوار ...
می گفت دغدغه و فکر تو باید این باشه که یک آجر رو چطوری به بهترین شکل ممکن سر جاش بذارم ... همین ...
م گفت نباید به این فکر باشی که خفن ترین دیوار رو بسازم ... باید به فکر این باشی که خفن ترین آجر رو بذارم و همین ...
و همین روند ادامه داشته باشه تا وقتی که یه دیوار خفن درست بشه ...
توی زندگیم تا حالا خیلی این چیز رو تجربه کردم ...
اینکه یه هدف بزرگ میذاشتم جلو روم و شروع می کردم به فکر کردن درموردش ...
ولی من باید روی مسیرم تمرکز می کردم ...
روی تک تک قدم هایی که ور می داشتم ...
نه اینکه چشمم همش به هدفم باشه فقط ...
و این ظلم رو من همیشه به خودم کردم ...
پس ...
واسه موفق شدن کافیه که تمرکز کنیم روی آجر ... نه دیوار ...
آجر رو بذار ... اینقد به دیوار فکر نکن ...
پ.ن : یهویی نوشتم و یهویی منتشر میشود ... راستی اینم بگم واقعا اسمش رو نمی دونم و یادم نمیاد چی بود ... پوریا مظفریان استوریش کرده بود ... وگرنه اگه اسمش رو می دونستم حتما می گفتم ...
چاکریم ...