همه برنامه های مدرن اندروید از معماری تک اکتیویتی یا Single-Activity-Principle پیروی میکنن، که موجب میشه هر Activity که در برنامه شما ایجاد میشه به اجزای مهم مثل Toolbar(بالایی و پایینی)، Drawer،BottomSheetDialog، و یا حتی BottomNavigationView رو شامل بشه، و همه ی اونا اطراف یک container قرار میگیرن که همه Fragmentها رو با یک نمودار جهت یابی navigation-graph میزبانی میکنه.
طراحی UX بنظر خیلی ساده میاد، اما وقتی که میخوایم ماژول ها توسط الگو های UX رو تعریف کنیم کار یخورده پیچیده میشه:
و خیلی نیازهای دیگه برای UX که باعث میشه کد های بیشتر و بیشتری به برنامه تون اضافه کنید، و از همه بدتر: بعضی وقتا موقع تغییرات کد شاهد باگ هایی هم میشین.

با توجه به اینکه توی چه مدت زمانی میخواین برنامه تون رو منتشر کنید، باید یه سری فداکاری هایی رو انجام بدین و از برخی کار ها بگذرین:
خب حالا که همه رو قانع کردین که از کامپوننت های آماده استفاده کنن. حالا چی؟ باید چیزی که قولش رو دادین زودتر به دست مشتری برسونین:
اینا چالش ها و مشکلاتیه هر پروژه اندروید داره، و بسته به نوع کارِتون، یکی از اتفاقای زیر میفته:
خب حالا برنامه شما با توجه به نیاز هاتون یه ساختار استاندارد داره. اگه با این الگو ها و کامپوننت ها آشنایی دارین، به خوندن ادامه بدین! بهتون نشون میدم که استراتژی برای فراهم سازی ساختار برای پروژه تون چه شکلی خواهد بود.
اول از همه، 5 نکته خیلی مهم هست که باید بهشون توجه کنید:
1. کامپوننت های Drawer و BottomSheetDialog شامل یک NavigationViewمیشن.
2. آیتم های NavigationViewبه عنوان آیتم منو تعریف میشن.
3. کامپوننت BottomNavigationView و NavigationView میتونن منوی خودشون رو داشته باشن، البته این به این بستگی داره که چطوری میخواین مسیر هاتون یا همون destinationsرو سازماندهی کنین.
4.میشه Toolbarهای برنامه تون (چه بالایی و چه پایینی) و Drawer برای کارکردن با هم هماهنگ بشن، برای صفحه اصلی ها Toolbar سه آیکون نشون میده، ولی برای فرعی ها آیکون عقب برگشتن رو نشون میده.
5. نمودار جهت یابی (Navigation-graph) باید منبع اصلی نیازمندی های جهت یابی باشه، و این یعنی که دیگه نباید راه حل های خودسرانه و قطعه های دیگه برای ساخت جهت یابی جدید استفاده کنین. برنامه تون باید از مسیر یا destination برای حرکت بین صفحه ها استفاده بکنه

این ساختار به شما این اجازه رو میده ماژول های تازه رو بدون هیچ زحمتی اضافه کنین چون همه کامپوننت ها با هم هماهنگ شدن و نیاز به کد اضافه ای ندارین. نکات زیر باید استراتژی بلند مدت شما برای اضافه کردن امکانات تازه باشه:
Menu اضافه کنیددوما، الگو های تازه برای UX برنامه تون تعریف کنید. میتونین از کامپوننت های آماده برای ساده تر شدن کار استفاده کنین، و بعدا که بیشتر با معماریش آشنا شدین میتونین کامل ترش کنین.
در زیر به 6 تا از پر استفاده ترین الگو های UX (تا آوریل 2021) که میشه با کامپوننت Material درست بشه اشاره شده:
Drawerسمت چپ (یا راست) که شامل جهت ها میشه. این الگو هیچ مشکلی نداره، فقط یه مقدار قدیمیه، توی صفحه های بزرگ کلیک کردن روی دکمه drawer یه مقدار سخته، یا برای بیرون کشیدن Drawer باید دستتون رو عوض کنید، که این یعنی زیاد مناسب نیست.
BottomNavigationView فقط باید اصلی ترین مسیر ها رو قرار داد، و بقیه مسیر ها رو با استفاده از روش های دیگه مثل منو ها به کاربر نشون داد.
BottomNavigationViewرو حل میکنه، چون Drawer میتونه مسیر های اضافه رو نشون بده. بعضی اوقات شاید بهتر باشه که همه مسیر ها رو در Drawer نشون بدید.
Drawer استفاده میشه، و معمولا سمت چپ قرار میگیره، که برای راست دست ها کار رو یخورده سخت میکنه، ولی میشه با android:layoutDirection این مشکل رو برطرف کرد، ولی حواستون باشه چون باید این ویژگی ها رو دستی روی کامپوننت Childتعریف کنید، که اگه کاربر صفحه ش راست به چپ باشه (مثلا تو ایران) کار خراب میشه. خوبی استفاده از BottomAppBar اینه که FloatingActionButton خیلی خوب در گوشه جا میشه، و البته مکان این رو هم میشه به راست تغییر داد.
Drawer از BottomSheetDialogFragment استفاده شده. در تصویر زیر میتونین ببینید که Bottomsheetمون هدر هم داره، که شاید بهتر باشه توی برنامه تون ازش استفاده نکنین.
FloatingActionButtonی که در وسط داریم، جلوش گرفته میشه. میتونین توی تصویر زیر نگاه کنین. اگه دقت کنید وقتی صفحه پایین کشیده میشه FloatingActionButton چند dip پایین تر میاد تا جلوی آیتم هایی که در حال نمایش هستند گرفته نشه. فقط زمانی از این الگو استفاده کنین که واقعا FloatingActionButton نیازه.
مسلما برنامه ما نیازی به این همه پیچیدگی نداره، شما قراره فقط یکی از استایل ها رو انتخاب کنین. همونطور که دیدید ساخت معماری هر چند ساده اما موثر برای اندروید خیلی آسونه.