چند تکه آهنست با چهار لاستیک و شیشه و اسمش ماشین!اما بیشتر از همه آدمهایی که میشناسم در کنارم بوده است،خیلی از اولینها را در کنارم تجربه کرده است اولین سفر اولین بدرقه فرزندم برای مدرسه رفتن و....انگار روح داردو روحش مانند من لطیف است و عاشق طبیعت و کوه و آزادی !فکر کنم عاشق باران هم باشد چون هربار که باران میبارد دور دور او شروع میشود،کنارم زیر باران میماند من صدای باران را میشنوم ولی اوقطره هایش را لمس میکند.بعضی روزها که از روزمرگی خسته میشوم بیهدف میچرخم خستگی ام را به جاده میدهد و انگار که روحم را تازه میکند انگار که هوایم را دارد ،انگار که دیگر آن چرم و شیشه و آهن نیست ،انگار همراهم است در هر شرایطی، انگار برایم مکانی است برای فرار کردن از روزمرگی ها و رسیدن به آرامش ،اوست که مرا با جاده رفیق کرده