این تمام خواسته ی تو از دنیایی بود که ساخته بودیم؟
سوزنِ کفِ پای خاطرات؛
انعکاسِ آفتاب توی چشمات؛
این همه پناهِ خالی و تو با یه عالمه بی پناهی؟
زیادی به این عبور ها و چهره ها دل خوش کردی،
یه جایی گذر دیگه اتفاق نمیوفته...
اونجایی که
هستی
اما نمیدونی
چرا؛
و چطور...(؟)
#امیر_رضایی