توی مقدمه کتاب خلاصه ترجمه مقاله ای از «ژان پل سارتر» اومده
توی پاراگراف اول این ترجمه اومده که:
چگونه باید قهرمان این داستان را درک کرد که فردای مرگ مادرش « حمام دریـائی مـی گـیرد ؛ رابطه نا مشروع با یک زن را شروع می کند و برای اینکه بخندد به تماشای یــک فیلـم خنـده دار مـی رود . » و یـک عرب را « به علت آفتاب» می کشد و در شب اعدامش در عین حال که ادعا مـی کنـد « شـادمان اسـت و بـازهم شـاد خواهد بود . » ؛ آرزو می کند که عده تماشاچی ها در اطراف چوبه دارش هر چه زیـادتر باشـد تـا « او را بـه فریادهـای خشم و غضب خود پیشواز کنند » ؟
من، درک می کنم.
دلیل اینکه این کتاب رو خوندم این بود که من تا حدودی (و نه کاملا) خودم رو در این داستان دیدم وقتی معرفیش رو از یکی از دوستانم شنیدم،
شاید من خودم هم توی دادگاهی قرار گرفتم که این سوال رو پرسیدم از قاضی:
« آیا این مرد متهم به این است که مادرش را بخاک سپرده یا متهم است به اینکه انســانی را کشـته ؟»
کتاب ۶۴ صفحه هست، توی یکی دو ساعت میتونین بخونینش
و بخونینش.
