نمیدونم چرا ولی همیشه احساس میکنم یه چیزی کمه؛ مثل یه همدم؛ یه چیزی سر جاش نیست. حتی وقتی همه چیزهایی که از قبل تو ذهنت میخواستی رو داشته باشی، باز هم حس میکنی یه چیز کمه؛ یه چیز درست نیست. وقتی میری توی مهمونی میشینی یه گوشهای که بدتر؛ به همه میخندی، حرف میزنی، کارای عادی؛ با همه خوشی ولی بازم نیست؛ یه چیزی باید باشه. وقتی تو خونهای و شروع میکنی به فیلم دیدن یا مطالعه، بازم میفهمی که نه یه جای کار میلنگه؛ نه نیستش. ولی بازم نسبت به جاهای شلوغ تر، دنبالش نیستی.
واقعا اون چیه؟ اصن یه دونست یا چندتاست؟ میترسم مثه موبایلم که گمش میکنم و کلی میگردم دنبالش و یهو میبینم ای بابا این همه مدت تو جیبم بوده، اینم همینطوری باشه.