این که گفتیم غذایِ شما حتی از بُعد روانی هم اهمیت دارد ، قابل اثبات است .
خودتان را فرض کنید که برای نهار یک غذایِ پدر و مادر دار به بدن زده اید. شما تا چندین ساعت هر کسی را که ببینید کنار میکشید و از زیبایی های مسحور کننده و طعمِ غیر قابلِ وصفِ شاهکارِ هنری که میل کردید صحبت میکنید . چرا که آن قدر درجه یک بوده که مغزتان به شما فرمانِ لذت میدهد .
البته وارونه این داستان هم برای همه ما خیلی اتفاق افتاده . در یک عصرِ پائیزی ، دوستتان به عنوان شیرینی ، چیزی شبیه همبرگر را از پیرمردی نا مهربان به نامِ “مَش دونالد” خریداری میکند !
شما پس از میل کردن ، دوست دارید شیرِ مادرتان را هم بالا بیاورید !
ما تازه بعد از مصرفِ این نوع خوراکی ها و غذا ها با اسامی جعلی و بی پشتوانه ، متوجه اهمیت ثبت برند مواد غذایی میشویم .
تازه آن زمان است که دوست داریم بر دستانِ وزارتِ بهداشت و معاونت غذا و دارو برای سخت گیری هایشان بوسه بزنیم !