بذارید از اونجا شروع کنم که ما یک مشت بچه جیشو بودیم در مقطع ابتدایی و بدون این که چیزی از استدلال و منطق بدونیم ما رو با سخت ترین سوال و چالش برانگیز ترین سوال عمرمون مواجه کردن منظورم(علم بهتر است یا ثروته) و ما هم در عین نادانی برای این که به بقیه نشون بدیم خیلی بلدیم میگفتیم علم.
وارد مقطع راهنمایی شدیم ولی هنوزجواب این سوال گنگ رو نمیدونستیم.گذشت و وارد دبیرستان شدیم ولی
هنوز نمیدونستیم
گذشت و وارد بازار کار شدیم
تازه داشتیم جرقه هایی از واقعیات زندیگیرو میدیدیم
دیدیم نه بابا دنیا مثل اون چیزی که فکر میکردیم نیست
دیدیم اونهایی که بیشتر درس خوندن و مدرک بالاتری گرفتند صرفا موقعیت اجتماعی بهتری نسبت به بقیه ندارند.همچنین
دیدیم اونهایی هم که درس و مدرسه رو ول کردند هم صرفا پولدار تر از بقیه نشدند
و خیلی هاشون تو همون شغلی که پیدا کردند درجا زدند
خیلی ها هم از هیچ جا به همه جا رسیدند
راستی این خیلی های آخری از کجا اومدند؟
شاید این دسته همون هایی هستند که گفتند جفتش و به جای این که روی یدونش متمرکز بشن دنبال فکرکردن به آینده رفتند و سعی کردند جفتشو بدست بیارند
پس بهتر نبود؟اگه این سوال رو اینجوری ازما نمیپرسیدند و به جای این که ما رو به انتخاب وادار کنند فواید جفتشو باهم به ما توضیح میدادند و ما رو تشویق به بدست اوردن جفتش میکردند؟