استاد:بحث در مورد چه بود؟تحلیل؟تحلیل چه؟سازه؟رفتارش؟تغییر شکلش؟عملش؟عکس العملش؟چه مقدار نیرو تحمل میکند؟چه مقدار کشش دارد؟کرنشش چند است؟گفت و گفت و گفت...
ناگهان دانشجوی همیشه پرسشگرش پرسید:استاد!اگر انسان،آن سازه باشد،میتوانیم همه موارد گفته شده را برایش حساب کنیم؟
_:تو به عنوان یک انسان خودت را سازه میدانی؟
_:بله استاد!منتهی هر چه به این موضوع فکر میکنم بر اثر افزایش تنش ها و حرارت های مغزم که حاصل آن است،کرنش مغزم زیاد شده و از حالت الاستیک خارج شده و در محدوده پلاستیک در حال تغییر شکل ماندگار است...
استاد با لحنی عجیب گفت:جواب من چه شد؟میتوانی یا نه؟
_: الان که آخر کلاس است،تازه نیم ساعت هم از عرف نشستن در کلاس می گذرد،ولی اگر اجازه بدهید در جلسه بعد بیشتر در این مورد صحبت می کنیم.
وقت کلاس تمام شد?...