
مفهوم ارتباطات رسانهای شاید مهمترین موضوع مورد مناقشه در فضای روابط عمومی این روزهاست. مشتریها معمولاً در زمان تدوین قراردادها تلاش میکنند تا جای ممکن آژانسهای مشاوره را برای گرفتن بیشترین پوشش خبری بدوشند. معیار این میل به بازگشت سرمایه (ROI) در اکثر موارد تعداد خبرنامهها (Press Releases) در طول یک سال و تعدد انتشار اخبار تهیهشده در رسانههاست.
اما سؤال ریشهای این است که ظرفیت آن شرکت برای فعال بودن (Pro-activeness) چقدر است؟ تا چه حد فعالیتهای جاری مجموعه برای جامعه خلق ارزش میکند و آیا «ارزش خبری» دارد؟ آیا در شروع فعالیت، سیاست درست، رصد اخبار و دروازهبانی خبری است یا سکوت راهبردی، بمباران خبری است یا تعامل بهینه رسانهای؟
اولین اصل برای تبیین سیاست درست، مطالعه جایگاه شرکت (نه محصولات در وهله اول) در بین مردم و رسانههای مطرح کشور است. اینکه مسیر کسبوکار مشتری تا چه میزان مورد مقبولیت عموم قرار گرفته است:
۱. اگر هجمهای از انتظارات متوجه ماست باید ضمن برگزاری جلسات متعدد با سران سازمانها، به تعریف مناسب ارتباطاتی برسیم تا حول آن از خلق ارزش شرکت برای جامعه سخن بگوییم؛ گزارش عملکردی منطقی توام با استراتژی، هدفمند و به دور از عجله.
۲. اگر صفحه پیشروی سفید است و تا به حال کیفیت محصولات متضمن فروش و رشد بوده، انتخاب مهمترین عنصر وجودی سازمان برای ساخت شهری پر از روایت مثبت فکر جالبی است. در این رویکرد شرکتها معمولاً باید از تمامی توان داخلی خود استفاده کنند تا بستری برای روایتگری در آیندهای نزدیک خلق شود. تعامل بین دپارتمانی، مخصوصاً بین واحدهای تحقیق و توسعه، بازاریابی و فروش، به سرپرستی واحد ارتباطات در این راه الزامی است.
۳. اگر فضایی سرشار از تمجید به ما ارث رسیده است، تداوم این فضا با سیاستهای واگرا و عمیق یک اصل انکارناپذیر است. در این شرایط طبعاً اصرار بر پیشبینی آینده مجموعه و خنثی کردن خطرات احتمالی پیش رو از مهمترین مأموریتهای واحد ارتباطات است.
اما مادام این قصد، به عنوان یک مدیر ارشد هرگز نباید فراموش کنیم که خروجی فعالیتهای ما شاید چیزی نخواهد بود که تا به امروز در ذهن میپروراندیم، چرا که:
در این راه اما – لطفا - هرگز برای انتشار اخبارتان هزینه نکنید. به فراخور تراکنش مالی اول برای انتشار خبری که ترجیح میدهید به اطلاع عموم برسد، شما قدرت ارتباطی خود را از دست خواهید داد (از مفهوم Pure PR فاصله خواهید گرفت). این یعنی تحریریه رسانهها بهواسطه سیطره واحدهای بازرگانی دیگر توان انعکاس قدمهای شما را نخواهند داشت و شما کنترل پیامهای منتشر شده درباره سازمان خود را از دست خواهید داد. همچنین حمایت بیطرفانه اهل قلم و تحریریه رسانههای مطرح کشور در مواقع بحرانی کمرنگ خواهد شد؛ چراکه این «پول» است که محور تعامل فیمابین تعریف شده، نه روایتگری، خلق ارزش، بیطرفی، تأثیرگذاری بلندمدت و ارزش خبری.
ما برای گسترش دایره دوستان خود و کشف سفرای رسانهای برندمان، نیاز به طراحی سیاستهای واگرا، عملی، دوطرفه و برد-برد بر پایه احترام متقابل داریم.