
به نقطهای از تاریخ و انقلاب رسیدیم که حتی چهرههایی چون زیباکلام، بهعنوان منتقدان نظام و سیاستهای کشور، امروز ناگزیر به اذعان و اعتراف به قدرت، استحکام و عمق ریشههای ساختارسیاسی و مدنی این انقلاب شدن.
اما دریغ از آنکه متوجه باشند این ملت، پرورشیافتهی مکتب فکری و ایدههای «شهید خامنهای» است؛ نسلی که ثمرهی تربیت رهبر شهید خود به شمار میآید.
به یاد روزهایی میافتم که رهبر شهید میفرمودند: «من به این انقلاب و این نسل، بسیار امیدوارم.»
آن روزها به ایشان میگفتند: آقا! اکثریت جامعه در حال فاصله گرفتن فکری از انقلاب هستند.
ایشان در پاسخ میگفتند: «نگران نباشید؛ این نسل، نسلی باغیرت، شجاع و پایکار است.»
درست است که ساختار سیاسی کشور بهقدری قدرتمند بود که حتی با تخریب برخی نهادها، قوا و دستگاهها، ادارهی کشور مختل نمیشد؛ اما آنچه بهمراتب نیرومندتر از ساختار سیاسی عمل کرد، ساختار مدنی و اجتماعی انقلاب بود. چرا که ذهن و فکر این ملت، بر پایهی مکتب و اندیشهی شهید خامنهای رشد یافت و شکل گرفت.
این ایده و این مکتب، در جان و ذهن مردم جای گرفته است؛ نه با بمباران و موشک از بین میرود و نه با فشار و تهدید تضعیف میشود، بلکه در هر فشار و تهاجمی، مستحکمتر، عمیقتر و ریشهدارتر میگردد.
به همین دلیل است که اپوزیسیون و دشمنان، امروز به این واقعیت رسیدهاند که راهی جز پذیرش و توافق ندارند؛ چرا که تشدید جنگها و درگیریها، میتواند این اندیشه و این الگوی مقاومت را در سطح منطقه و جهان گسترش دهد و آن را فراگیرتر و الهامبخشتر کند؛ امری که از نگاه آنان خطری جدی است.
مگر برای ایجاد سفید نمایی در برابر رسوایی در عدم تحقق اهداف راهبردی در منطقه و بین الملل عملیات نظامی از سر گرفته شود در کوتاه مدت وگرنه ادامه این رویکرد به ضرر هویتی و قدرت دشمن تمام خواهد شد .
ذهنیت مقاومت، شجاعت، وحدت، انسجام، ایستادگی و آمادگی برای دفاع از انقلاب و نظام تا پای جان، و تلاش برای ریشهدار کردن این حکومت، بیش و پیش از هر چیز، محصول و نتیجهی تربیت همین نسل بهدست رهبر شهید است؛
نسلی که امروز بهعنوان سرمایهی اصلی انقلاب، در صف مقدم حفظ و استمرار این راه ایستاده است.
✍ امیررضا بیات
mi