سلام مجدد خدمت همه عزیزان. خوش اومدید به یکی دیگه از نوشته هام داخل ویرگول. تو این مقاله قصد دارم به زبان ساده بهتون راجب venv آموزش بدم که اصلا کاربردش چیه و چطوری استفاده میشه.

محیط مجازی مثل یه اتاقک ایزوله برای پروژههای پایتونیه. توی این اتاقک میتونی پکیجهای خاصی رو نصب کنی بدون اینکه روی پکیجهای اصلی سیستم تأثیر بذاری.
برای مثال، من برای یکی از پروژه هام به requests==2.25.1 نیاز دارم و برای یکی دیگه از پروژه هام به requests==3.0.0 ! تو این حالت میتونم دوتا محیط مجازی ایجاد کنم و داخل یکیش نسخه 2 رو نصب کنم و داخل اون یکی نسخه 3 رو. اینطوری هر پروژه رو داخل یک محیط ایزوله شده جلو میبرم بدون اینکه با دیگر پروژه هام تداخل داشته باشه.
درنهایت، چرا به محیط مجازی نیاز داریم ؟
جلوگیری از تداخل نسخهها (مثالی که بالاتر زدم)
ایمنی : نصب پکیجهای آزمایشی بدون خراب کردن محیط اصلی.
انتقال راحت پروژه : با ذخیره لیست پکیجها (requirements.txt) میتونی تو هر سیستم دیگهای همون محیط رو بازسازی کنی.
چطوری محیط مجازی بسازیم و استفاده کنیم ؟
قدم اول : ساخت محیط مجازی
python -m venv myenv
قدم دوم : فعالسازی محیط (داخل ویندوز)
myenv\Scripts\activate
(بعد از فعالسازی اسم محیط توی ترمینال ظاهر میشه → (myenv))
قدم سوم : نصب پکیج ها داخل venv
pip install requests # فقط توی محیط مجازی نصب میشه
قدم چهارم : غیر فعال سازی venv
deactivate
همینطور که داخل مقاله مربوط به ماژولار بودن پایتون توضیح دادم، میتونیم لیست پکیج هایی که نصب کردیم رو درون یک فایل با دستور زیر قرار بدیم :
pip freeze > requirements.txt
با دستور زیر هم میتونیم لیست پکیج هایی که داخل فایل هست رو نصب کنیم :
pip install -r requirements.txt
تفاوت venv با نصب عادی پکیجها
نصب عادی : پکیجها توی پوشه سیستم ذخیره میشن و همه پروژهها بهش دسترسی دارن.
محیط مجازی : پکیجها تو پوشه پروژه ذخیره میشن و فقط همون پروژه بهشون دسترسی داره.
(من یک ویدیو داخل کانال یوتیوبم در رابطه با موضوع venv قرار دادم که اونجا با تمرین و توضیحات بیشتر، بهتر متوجه میشید)