خوب دانشمندان کاملا مطمئنن که عشق یک مفهوم انتزاعی نیست و واقعا اتفاقات بیوفیزیکی در مغز افراد عاشق اتفاق میافته و در ادامه اون در مغز افرادی که شکست عشقی میخورن.
بیشتر افراد کم و بیش جدایی از عشقشون رو به واسطه به هم زدن، طلاق یا مرگ دارن.
شکسته شدن قلب احساسی که با هیچ چسب زخم، باند یا آتلی نمیشه درستش کرد.
در سال ۲۰۱۰ مجموعهای از تحقیقات بر روی افرادی که شکست عشقی خوردن به کمک تصویر برداری f mri انجام شد. تصویر برداری که میزان فعالیت مغز در حالت های مختلف رو نشون میده.
جالب اینه که فرقی نداره به فردی که دچار شکست عشقی شده عکس طرفشو نشون بدی و یا اینکه انگشتش آتیش بگیره ه هر دو تجربه یک سینگولیت از قسمت کورتکس مغز رو درگیر میکنه
یعنی شکست عشقی و درد جسمی دقیقا یک احساس و مسیر مشترک دارن.
خوب دانشمندان معتقدن که این یک علت تکاملی داره.
همون طور که درد جسمی مثلا ما رو از سوختن دست و خطر جانی آگاه میکنه، شکست عشقی و حس طرد شدگی هم ما رو از تنهایی و خطر جانی آگاه میکرده. (مثلا حملات حیوانات وحشی)
عشق در زندگی ما مسیر عصبی دوپامینی شبیه اعتیاد به نیکوتین رو فعال میکنه و جدایی میتونه علائم شبیه ترک مثل درد جسمی، بیقراری و اضطراب رو القا کنه.
خوب کسی که توی این موقعیت قرار گرفته باید چی کار کنه؟
قدم اول جدایی کامله. باید همه راههای ارتباطی باهاش قطع بشه.
هر شبکه اجتماعی
تحقیقات نشون میده افرادی که هنوز آدم قبلی زندگیشون رو روی صفحات اجتماعی دنبال میکنن تا ۶ برابر احتمال بیشتری داره به رفتارهای اشتباهی برای بر هم زدن زندگی خودشون یا اون فرد دست بزنن.
دوم
حمایت اجتماعی
طرد شدگی باعث میشه انسانها نسبت به خودشون احساس بدی داشته باشن پس اطرافیان باید بهش کمک کنن تا این احساستش از بین بره. معاشرت کردن با دوستان و خانواده خیلی کمک کننده است.
مرحله بعدی
حل و فصل کردن موضوعات در ذهن انسان هاست. باید اتفاقات، احساسات رو به یاد بیارن و یک لیست از همه معایب طرفشون بنویسن و مدام به اون نگاه کنن.
بد دهن، بهداشت فردی پایین، دروغگو، عصبی، خودخواه، خسیس و ....
و در نهایت باید بلند شد و ادامه داد.
ورزش کردن، بیرون رفتن ومسافرت رفتن معاشرت با دوستان و آشنایی های جدید