طرف اول داستان :
? امشب دوباره بی خوابی به سراغم آمده دلتنگ و بی قرار و حیرانم. چشمم در کتابخانه به قرآن میافتد؛ بیاختیار آن را برمیدارم و میبوسم.
? به یاد سخن آیت الله بهجت میافتم:
هرگاه دلتان برای امام زمان تنگ شد، به صفحات قران نگاه کنید!
اشک در چشمانم حلقه زد، قرآن را باز کردم. سوره عصر آمد. پاهایم سست شد و بیاختیار نشستم.
? «قسم به زمان، که انسان در زیان آشکار است.» آری مولای من، مهدی فاطمه! ندیدن و نداشتن شما خسارت بزرگی است.
? اما بزرگ ترین خسارت، مُردن بدون شناختن شماست.
اصلا خَسِر الدنیا و الآخرَة که میگویند، یعنی همین......
-----------------طرف دوم داستان-----------------
? تا حالا دیدید کسی که پدر و مادر ثروتمند و مهربونی داره، دست نیاز جلوی دیگران، کسانی که از خودش فقیرترند دراز کنه؟ شاید شما ندیده باشید، اما من دیدم!
? من شیعیان زیادی رو دیدم که با وجود امام زمان، برای هر مشکل کوچکی به این و اون رو میزنند و عاطفه گدایی میکنند. شیعیانی که به جای رفتن به محضر امام زمان و اهل بیت، آویزون هرکس و ناکسی میشن و برای رفع مشکلشون التماس میکنند.
? خودتون رو بذارید جای امام زمان،
به نظرتون آقا از توکل و توسل ما به دیگران و التماسمون به اونها چه حالی میشن؟ امام زمانی که از مادرمون دلسوزتره و بدون اذن و امضای اون هیچ خیری به ما نمیرسه؛
? وقتی امام زمان رو داریم اما سراغش نمیریم، پس یه جای کارمون میلنگه:
یا به قدرت و ثروت و نقشِ امام زمان در کائنات ایمان نداریم، یا خودمون رو فرزند آقا نمیدونیم.
? «آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم/ یار در خانه و ما گرد جهان میگردیم» حکایت حال و روز ما و غفلت مون از امام زمانه. باورش سخت و تلخه، اما ما امام زمان رو حتی بخاطر خودمون هم نمیخوایم...
? حالا بهتر میشه فهمید که چرا آقا تنها و آواره و طرد شده است.
? #تلنگر - التماس تفکر