سابقه ذوق نوشتن در من بر میگردد به سالهای دبستانی من ، که یاری میکردم از همدبستانی هایم سر زنگ انشا ! و در دوره راهنمایی به گواه یک جفت کفشی که در مسابقه خاطره نویسی جایزه گرفتم و به استناد جایزه مسابقه مقاله نویسی در دوران کارشناسی دانشگاه و سردبیری نشریه مستقل دانشجویی، این همه مستندات !!! کافی بود که دست از قلم ندارم تا کام من براید یا دستم قلم میشود یا قلمم بدست ! و اینچنین شد که گاه در ترافیک واژه ها میمانم و دو راهی انتخاب هر واژه تجربه زیبای بهتر نوشتن را به من آموخت و آموختم که نوشتن ارث من از قاموس واژه هاست حال اندکی ذوق و سازوبرگی از جنس قلم و دفتری که مرا می خوانند تا بنویسم نوشتن سهم ادراک من از واژه هاست ،من می نویسم پس هستم!نویسنده : امیر قاسمی ۱ بهمن ۹۸