
فرض تداوم فعالیت
بدین معناست که در صورت عدم وجود شواهد مغایر ، واحد تجاری تا زمان نامعلوم ، حداقل تا زمانی که از پس برنامه ها ، قرارداد ها و تعهدات خود براید به فعالیت خود ادامه خواهد داد ، تفکیک حسابهای ترازنامه در قالب جاری و غیرجاری مبتنی بر فرض مذکور میباشد . مدیریت باید در زمان تهیه صورت های مالی توان ادامه فعالیت واحد تجاری را ارزیابی کرده و طبق استاندارد شماره ۱ مدیریت برای مناسب بودن فرض تداوم فعالیت تمام اطلاعات در دسترس برای حداقل ۱۲ ماه اینده را پس از پایان دوره گزارشگری و نه محدود به ان در نظر بگیرد ، چنانچه فرض تداوم فعالیت مصداق نداشته باشد ، اثار ان به حدی فراگیر است که طبق استاندارد شماره ۵ بجای تعدیل مبالغ شناسایی شده تغییری اساسی در مبنای حسابداری مورد عمل را الزامی میکند ، بر این اساس در چنین حالتی گزارش ارزش های تسویه در صورت های مالی مناسب تر است.