
به پشت خوابیده و به سقف خیره شده. گشنشه ولی چجوری بهشون بفهمونه؟ هنوز زبون باز نکرده. ولی گشنهس، چارهای نداره، میزنه زیر گریه... مامانش بدو بدو میاد پهلوش. پوشکشو بررسی میکنه میبینه نه، اوکیه... میفهمه گشنشه...
یه چیز سیاه کوچولو داره رو فرش اینور اونور میره... براش جالبه. زل میزنه بهش. اون چیز سیاه کوچولو دورتر میشه. چهار دست و پا میره دنبالش. مورچه کوچولو احساس خطر میکنه. بی حرکت می ایسته. چش تو چش میشن...
شلک شلک شولوک... شیشه میاد پایین... همسایه با چهره عصبانی درو باز میکنه ، درحالیکه یه توپ پلاستیکی دستشه. بچهها فرار میکنن. یکیشون وسط کوچه وایساده و داره به همسایه و توپ پلاستیکی نگا میکنه...
معلم پشت میزش نشسته و یکی از بچهها داره انشا میخونه. هر سال چهار فصل دارد. بهار و...
علی ردیف دوم نشسته و داره به گردش فصلها فک میکنه... یهو زنگ میخوره و علی وسایلشو زود جم میکنه...
تق تق تق... تق تق تق... میخهارو یکی یکی رو تخته میکوبه. دیروز سفارش میز گرفته. کارش خوبه. نجاری رو از داییش یاد گرفته. تابستونا که مدرسه تعطیل میشد پیش داییش شاگردی میکرد... یه نگا به ساعتش میکنه، دیر وقته، بهتره فردا صبح بقیه کارو آماده کنه...
صدای گریه میاد. هردوتاشون از خواب میپرن. بابا چراغو روشن میکنه. مامان، کوچولو رو بغل میکنه. حدس میزنه گشنهش باشه... آخه پوشکشو همین یه ساعت پیش عوض کرده بود... بابا چشاشو میماله و سرشو میذاره رو بالش...
عروس واسش چای میریزه... تنها عروسشه... خیلی دوسش داره... یجورایی جای دختر نداشتهشه. خیلی دوس داشت دختردار بشه. قسمت نبوده انگار... یهو یادش میفته که باید بره دکه سر خیابون روزنامه بخره...
به پشت خوابیده و به سقف خیره شده... خیلی وقته تو این وضعیته. بدنش تقریبا فلجه... نمیتونه حرف بزنه. ولی پرستارا بهش گفتن هر وقت کاری داشتی با انگشتت اون دکمه رو فشار بده. از دیشب احساس تنگی نفس داره. سردردشم داره شدیدتر میشه. انگشتشو رو دکمه میذاره... چن لحظه بعد پرستار بدو بدو میاد تو اتاقش...
سوره مبارکه يس آیه 68.
ومن نعمره ننکسه فی الخلق افلا یعقلون
هر کس را طول عمر دهیم، در آفرینش واژگونهاش میکنیم (و به ناتوانی کودکی باز میگردانیم)؛ آیا اندیشه نمیکنند؟!