
سلام!
همیشه وقتی میخوام شروع به نوشتن کنم حس کلافه شدن بهم دست میده (یجوری گقتم همیشه، کسی ندونه فک میکنه چقد نوشتم تا حالا...! این اولین پستمه...). ولی تا اولین کلمه رو مینویسم دیگه این حسو ندارم. الان دیگه میتونید احساسمو حین نوشتن اون سلام! لامصب درک کنید... شمام اینجوری میشید دیگه؟ یا مشکل از منه؟! بگذریم...
خب الان شاید برا یکی سوال پیش بیاد که مگه مجبورت کردن بنویسی؟ یارانتو قط میکنن اگه ننویسی؟! در پاسخ به این دسته از عزیزان که تعدادشون هم کم نخواهد بود باید بگم که آره! واقعا مجبورم! چرا؟ سوال خوبیه... چون دیگه از یه جایی به بعد میفهمی که فقط صرفا خوندن فایده نداره... خوندن تا یه جایی میتونه نفهمی رو (بلانسبت همه) تسکین بده. ولی وقتی مخت فقط میشه انبار و هیچ استفاده ای نشه ازش، چی میشه؟ آفرین... زنگ میزنه و میپوسه. و ماییم و یه مخ پر از مطالب پوسیده... همین شد که گفتم این مخ پوسیده رو یه تکونی بدم، شاید یه چی از توش دربیاد. ولی تا اینجا که همش گرد و خاک بوده... آخه همش که به تایپ کردن نیس که. باید یه چی اون تو باشه یا نه؟!
امیدوارم آخرین پستم نباشه... ولی شما زیاد امیدوار نباشین...