
ی همچین شبایی و نمیتونم فراموش کنم..
این شبایی ک پر از تنهایی
پر از چشم انتظاری
پر از دلتنگی،ک نمیدونی دلتنگه کی؟!
پر از بغض
پر از لبخندای فیک
پر از..
گذروندن ی همچین شبایی سخته..
از اونجایی ک اول شب اینجوریم
خدا اخر شبمو بخیر بکنه:)
بودن ی نفر میتونه عوض کنه این شباعو؟
شاید نبوده ی ادم واقعیه ک شبام اینجوری شدن!
اگرم بیاد..
دیگه دیره!
شباییو ک باید میبود،نبود!
ّبغلایی ک باید میکرد،نکرد!
اومدنایی ک باید میومد،نیومد!
عکسایی ک باید میفرستاد،نفرستاد!
جاهایی ک باید باهم میرفتیم،نرفت!
دیگه الان ک اب گذشته از سرم و همه احساساتمو غرق کرد و برد با خودش،فرقیم میکنه بود و نبوده ی ادم؟ :))