ویرگول
ورودثبت نام
امیرحسین دارائی
امیرحسین دارائی
امیرحسین دارائی
امیرحسین دارائی
خواندن ۶ دقیقه·۵ سال پیش

5 خطر بزرگ برای موجودیت انسان!

بسیاری از ما انسانها در هیاهوی مشکلات روزمره ی خود کمتر پیش می آید به مشکلات و خطرات بزرگتر پیش روی خود فکر کنیم.این خطرات حتی از جنس بلایای بزرگ طبیعی هم نیست بلکه خطراتی است که می تواند تاریخ و موجودیت انسان را به پایان برساند.

در حال حاضر ما در موقعیت ویژه ای قرار داریم. در طول یک قرن گذشته بسیاری از این خطرات را کشف یا حتی به دست خود ایجاد کرده ایم.

در این مطلب قصد داریم 5 مورد از مهم ترین خطرات پیش روی انسان را با هم بررسی کنیم.


1-جنگ هسته ای

در حالی که تا به امروز تنها دو بار از سلاح های هسته ای استفاده شده است-در شهر های هیروشیما و ناکازاکی در جریان جنگ جهانی دوم-و ذخایر سلاح های هسته ای نسبت به دوره ی جنگ سرد کاهش پیدا کرده است اما اشتباه است اگر تصور کنیم وقوع یک جنگ هسته ای جدید غیر ممکن است.

بحران موشکی کوبا به سرعت و به شکل بسیار خطرناکی در حال تبدیل شدن به یک درگیری هسته ای میان ایالات متحده آمریکا و شوروی سابق بود. تضمینی وجود ندارد در صورت بروز بحران مشابه دیگری، مانند دفعه ی قبل همه چیز ختم به خیر شود!

یک جنگ هسته ای تمام عیار میان قدرت های بزرگ، صدها میلیون نفر را به صورت مستقیم به کام مرگ می کشاند اما فاجعه ی اصلی پس این جنگ و در واقع در زمستان هسته ای رخ می دهد؛یعنی دوده ای که در استراتوسفر وجود دارد باعث سرد و خشک شدن چند ساله ی جهان می شود. شبیه سازی های آب و هوایی مدرن نشان می دهد که این امر می تواند تا سالها از کشاورزی در اکثر مناطق جهان جلوگیری کند. اگر این سناریو اتفاق بیفتد، میلیاردها نفر از گرسنگی خواهند مرد و تنها بازماندگان پراکنده ای باقی می مانند که ممکن است توسط خطر های دیگری از جمله بیماری ها، در معرض نابودی باشند.


2-سلاح های بیولوژیک

بیماری های واگیردار در طول تاریخ بیشتر از جنگ ها مردم را به کام مرگ کشانده اند. با این حال بعید به نظر می رسد که بیماری های واگیردار طبیعی تهدیدی برای موجودیت انسان باشند. معمولا بخشی از جمعیت در مقابل عامل بیماری زا مقاوم هستند و فرزندان افراد بازمانده هم در برابر بیماری مقاوم تر خواهند بود.

در حال حاضر خطر اینکه کسی یا گروهی یک بیماری را عمدا منتشر کند بسیار کم است اما با پیشرفت و ارزانتر شدن بیوتکنولوژی، گروه های بیشتری قادر خواهند بود که یک بیماری را گسترش دهند.

بیشترین تحقیق و کار بر روی سلاح های بیولوژیک توسط دولت هایی انجام شده است که به دنبال چیزی قابل کنترل هستند. زیرا از بین بردن بشر از نظر نظامی سودمند نیست اما همیشه گروه هایی هستند که نسبت به بقیه اهداف عجیب تری داشته باشند؛ مانند فرقه ی aum shinrikyo که سعی کردند با استفاده از سلاح های بیولوژیک و گازهای عصبی آخرالزمان را تسریع کنند!

به نظر می رسد تعداد کشته شدگان حملات ناشی از سلاح های بیولوژیک از قانون توزیع پیروی می کند. یعنی حملات قربانیان کمی دارد اما این تعداد کم، تعداد بیشتری از افراد را آلوده می کنند. با توجه به ارقام کنونی خطر همه گیری جهانی ناشی از بیوتروریسم ناچیز به نظر می رسد اما این فقط درباره ی بیوتروریسم است؛ دولت ها بیش از تروریست ها با استفاده از سلاح های بیولوژیک مردم را کشته اند. به عنوان مثال احتمال داده می شود تا 400000 نفر در برنامه ی جنگ بیولوژیک ژاپن در جنگ جهانی دوم جان خود را از دست داده باشند.

در هر حال هر چه فناوری در آینده پیشرفت بیشتری داشته باشد طراحی عوامل بیماری زا نیز آسانتر می شود؛ یک خطر ترسناک!


3-فراهوش

هوش، بسیار قدرتمند است و افراد هوشمند در دستیابی به اهداف موجه خود قابل ستایش هستند. اما مسئله این است که اگر برای آنها اهداف بد تعیین شود می توانند از قدرت هوشمندی خود برای رسیدن به اهداف فاجعه بار استفاده کنند. هیچ دلیل موجهی وجود ندارد که تصور کنیم هوش به خودی خود باعث ایجاد رفتار خوب و اخلاقی می شود. در واقع برخی از سیستم های هوشمند امروزی علیرغم کارآمدی از قوانین اخلاقی تبعیت نمی کنند.

نکته نگران کننده این است که ما در توضیح مسائل هوش مصنوعی، با مشکلات جدی اخلاقی و فلسفی روبرو می شویم. ارزشهای انسانی به قدری پیچیده هستند که ما در بیان آنها به مشکل می خوریم و حتی اگر در بیان آنها موفق هم بشویم ممکن است نتایج آن مورد انتظار ما نباشد.

هوش مبتنی بر نرم افزار ممکن است خیلی سریع از یک مادون انسان به هیولایی ترسناک تبدیل شود.

با این شرایط، بسیار سخت است که در مورد فناوری آینده ای که هنوز از راه نرسیده است به طور قطعی رای صادر کنیم. از بین خطرات موجود پیش بینی شده برای آینده ی انسان، این خطر یا از همه جدی تر است یا اینکه سرابی بیش نیست!


4-فناوری نانو

فناوری نانو، فناوری مهندسی مواد در ابعاد اتمی-مولکولی و ساخت موادی با خواص کاملا متفاوت در ابعاد نانو است. این فناوری به خودی خود خطرناک نیست. برعکس در حل بسیاری از مشکلات امروزی ما راهگشاست اما مشکل این است که مانند بیوتکنولوژی با پیشرفت آن احتمال سواستفاده هایی را گسترش می دهد که دفاع در برابر آنها بسیار دشوار است.

مهم ترین خطر فناوری نانو این است که تولید با دقت اتم برای ساخت سریع و ارزان چیزهایی مانند سلاح ایده آل به نظر می رسد. در دنیایی که هر دولتی می تواند هر مقدار سلاح خودکار یا نیمه خودکار تولید کند مسابقات تسلیحاتی سرعت پیدا می کند و مشکل بزرگتر ناپایداری این مسابقات تسلیحاتی است زیرا انجام حمله ی پیشدستانه به دشمن قبل از بزرگتر و قدرتمند تر شدن آن می تواند بسیار وسوسه برانگیز باشد!

از فناوری نانو می توان برای ساخت سلاح های کوچکتر و دقیقتر استفاده کرد. مانند ساخت یک سم هوشمند که قربانیان خود را جستجو می کند یا سیستم های نظارتی در همه جا برای کنترل و زیر نظر نگه داشتن مردم. همچنین ممکن است از آن در موارد خطرناکی مانند اشاعه ی هسته ای یا مهندسی آب و هوا استفاده شود.

ما نمی توانیم به طور قطع آینده ی فناوری نانو را پیش بینی کنیم اما به نظر می رسد این تکنولوژی می تواند به صورت بالقوه ای خطرناک باشد زیرا اگر به آن دست پیدا کنیم می تواند هرچیزی که از آن بخواهیم به ما بدهد.

5-خطرهای ناشناخته

نگران کننده ترین خطر این است که چیزی در بیرون وجود دارد که بسیار کشنده است و ما هیچ سرنخی از آن نداریم!

دو سال پیش را به خاطر بیاورید، کدام یک از ما در آن مقطع زمانی پیش بینی می کردیم که تا چند ماه بعد ویروسی به سهمگینی کووید-19 اینگونه جهان را در بر بگیرد. البته که گفته شد همه گیری های طبیعی خطری وجودی برای انسان نیستند اما به هر حال کووید-19 به ما نشان داد که خطر های ناشناخته هر لحظه ممکن است از راه برسند.

شاید تعجب کنید که چرا تغییرات آب و هوایی یا برخورد شهاب سنگ ها از این فهرست حذف شده است. تغییرات آب و هوایی هر چقدر هم که ترسناک باشد بعید است که کل کره ی زمین را غیر قابل سکونت کند. شهاب سنگ ها هم می توانند به طور کامل ما را از بین ببرند اما ما باید بسیار بدشانس باشیم تا این اتفاق بیفتد.


۱
۰
امیرحسین دارائی
امیرحسین دارائی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید