یکی از چیزهایی که باعث شده دنیای قهوه برام خستهکننده نشه، اینه که هر نوع دانه میتونه شخصیت متفاوتی داشته باشه.
مثلاً وقتی صحبت از عربیکا میشه، خیلیها سریع یاد قهوهای ملایم میافتن. ولی واقعیت اینه که عربیکا هم بسته به خاستگاه، میزان برشتهکاری و روش دمآوری میتونه طعمهای خیلی متفاوتی داشته باشه.
من موقع بررسی قهوهها بیشتر از اینکه دنبال یک اسم معروف باشم، دوست دارم بدونم قراره چه طعمی توی فنجونم داشته باشم. بعضی وقتها دنبال عطری میوهایترم، بعضی وقتها هم قهوهای میخوام که حس شکلاتی و آجیلی بیشتری داشته باشه.
موضوع جالب دیگه اینه که روش دمآوری هم روی نتیجه خیلی تأثیر داره. یک قهوه ممکنه با فرنچپرس تجربه متفاوتی نسبت به اسپرسوساز ایجاد کنه.
برای همین فکر میکنم انتخاب قهوه بیشتر از اینکه پیدا کردن بهترین دانه دنیا باشه، پیدا کردن قهوهایه که با ذائقه خودمون جور درمیاد.
موقع گشتن بین گزینههای مختلف، این صفحه قهوه ۱۰۰ درصد عربیکا در کافارو هم میتونه نقطه شروعی برای بررسی باشه:
شما عربیکا رو ترجیح میدید یا ترکیب عربیکا و روبوستا؟