این نوشته برای چالش کتابخوانی طاقچه نوشته شده است. برای اطلاعات بیشتر به لینک زیر سر بزنید.
نقد کتاب دروغ هایی که به خودمان می گوییم. نوشته جان فردریکسون- ترجمه دکترحمید شمسی پور(دکترای روانشناسی سلامت از دانشگاه تهران)- از انتشارات ارجمند
در جلد کتاب آمده چگونه با حقیقت روبهرو شویم، خودمان را بپذیریم و زندگی بهتری بیافرینیم.
همانطور که از نام کتاب معلوم است، این کتاب به دروغ می پردازد. اگر همین الآن بروید از تمام ایرانی ها بپرسید که شما در زندگی دروغ می گویید یا نه؛ با اعتماد به نفسی بالا می گویند نه اطلا دروغ نمی گوییم. و بعد برای سوالی بعدی بپرسید که آیا بقیه مردم دروغ گویند؛ جواب می دهند که بله ایرانیا آدم هایی دروغ گویی اند به جز من.
اما دروغی که این کتاب درباره آن صحبت می کنند دروغ به خود است. دروغ هایی که البته گسترده است. برای مثال حقیقت را بد می فهمیم و یا دوست داریم آنطور که برایمان مناسب تر یا بهتر است تعبیر کنیم.
این کتاب به ما می گوید که چطور چیز هایی که باعث رنجش مان می شود را درک کنیم و بتوانیم آن را با کمک روانشناسی حل کنیم.
اینجا یک مشکلی پیش می آید و آن این است که آیا آن مطلب دروغ را چطوری راستی آزمایی کنیم و چطور واقعیت را تشخیص دهیم. پیشنهاد من این است که مغاطله ها را یاد بگیریم. یکی از بهترین منابع کتاب مغاطله های پر کاربرد است که می توانید از طاقچه دریافت کنید.
این کتاب ترجمه روانی ندارد. البته شاید چون کتابی کمی تخصصی است ودکتر حمید شمسی هم فردی علمی. البته اگر کمی کتابخون باشید و یا با روانشناسی آشنایی نسبی داشته باشید زیاد مشکلی برایتان درست نمی کند و نکته ای دیگر درباره ترجمه این است که نوشته می خواهد به شما بگوید که شما دارای مشکلات روانی هستید و نیاز دارید به روانشناس مراحعه کنید. این موضوع بدی نیست. همه ی افراد به روانشناس نیاز دارند و بهتر است که قبل از اینکه دیر شود بهشان مراجعه کنند. به نظرم من قبل از آن بهتر است با موضوعات مختلف روان آشنا شد و این کتاب در این زمینه خوب است.
بریده:
در همان حال که از درون خواهان تغییر هستیم؛ از دیگران میخواهیم که با تایید اصلاح یا راهنمایی ما در زمینه روشهای تغییر دادن دیگران کمکمان کنند که از تغییر خودمان دوری کنیم.
جدا از اینکه درباره یک شخص چقدر میدانیم؛ آن شخص همیشه یک راز خواهد بود. پس اگر یک شخص راز است رواندرمانی دیدار یک راز با رازی دیگر است.
ما نیاز نداریم اصلاحمان کنند ممکن است فکر کنیم نیاز داریم خودمان را اصلاح کنیم، ولی اغلب بهجای آن داریم تلاش میکنیم خیالات پندارهای آشفته خودانگارههای دربو داغون و افکار تحریفشدهای را اصلاح کنیم که رنجمان را به وجود میآورند. تنها با رها کردن این اشتباه میتوانیم واقعیت را تجربه کنیم. آنگاه میتوانیم خودمان را بپذیریم و سرزندگی و نشاطی را که بر اثر دروغهایمان از دست دادهایم دوباره کشف کنیم.
در آخر بازهم پیشنهاد می کنم که این کتاب را بخوانید چون باعث می شود خودتان را( حتی کمی) بشناسید و آرامشی واقعی بگیرید. منظورم از آرامش واقعی این است که این آرامش دوام زیادی دارد.
لینک کتاب در طاقچه
بخوانید پیش از آنکه دیر شود.
پایان