
از زمانی که یادم میآید با کارهایی که تعداد زیادی از افراد به یک شکل انجامش میدادند، مشکل داشتم. مثلاً وقتی از کسی در مورد مدل یا روشی میپرسیدم و جوابش برام قانعکننده نبود و میپرسیدم چرا و فرد مورد سوال در جواب بهم میگفت: «خب همه از همین روش استفاده میکنن» ناامیدانه چند لحظه تو چشم فرد مورد نظر زل میزدم و حالا یا تو دلم یا توی روش بهش میگفتم: «اجازه میخوام قانع نشم»!! یا مثلاً وقتی مامانم یا هر مامان دیگهای تو خونه یا تو فیلم و سریالهای تلویزیون یا سینما میگفت: «شاید فلانی بخواد بره خودشو از بالای کوه پرت کنه پایین، تو هم باید همینکارو بکنی؟!!» ، اشک تو چشمام حلقه میزد و ناخودآگاه در حالی که داشتم به احترام این جمله از جام پا میشدم و دست میزدم، میگفتم: «دَتس وات آیم تاکینگ اِباوت!!».
اصلاً همین رویکرد بود که باعث شد من سریالهای «لاست» و «فرار از زندان» رو نبینم. چون هر جا میشستم، با هر کی حرف میزدم و هر چی میخوندم به طرز غیرمنصفانهای صحبت از این دو تا سریال آمریکایی بود. حالا من از یک طرف فَنِ پروپاقرص «درپناه تو»، «داستان یک شهر» و «خط قرمز» و «فکر پلید» و «کارآگاه علوی» و امثالهم بودم، از طرفی چون همه این دو سریال آمریکایی را دیده بودند یا داشتند میدیدند یا تازه میخواستند شروع کنند ببینند، من هیچوقت سمت این دو سریال نرفتم و اصلاً همین شد که قبل از «وایرال» شدن سریال «برکینگ بد» در هر کوی و برزنی، شروع به دیدنش کردم و در مدت زمان کوتاهی هر 5 فصلش را دیدم. یا مثلاً همین آخرین مورد، چرا راه دور بریم، همین فیلم آقای سیدی «مغزهای کوچک زنگزده». من به خدا خودم از جشنواره فیلم فجر پارسال میدونستم فیلم خیلی خوبیه و اصلا منتظر بودم که اکران بشه و برم ببینمش ولی به محض اکران شدنش از آبدارچی شرکت گرفته تا دوست قدیمیم که بعد 10 سال از بلژیک برگشته بود ایران داشتن میگفتن ما همین دیشب سینما بودیم و عجب فیلمیه! نتیجه همین شد که من تا لحظه نگارش این مقاله «مغزهای کوچک زنگزده» رو ندیدم

خب این دو پاراگراف رو نوشتم که اگر کسی بعد از خوندن این پاراگراف به بعد یهو رگ گردنش زد بیرون و خواست جوابمو بده یا مثلاً خواست بره بگرده ازم نقطه ضعف گیر بیاره یا چمیدونم بره دنبال عکس با شورت ورزشی ازم بگرده، تو همین دو پاراگراف اول خیالش راحت بشه و بگه بابا اینو خدا زده بابا، این به احتمال زیاد هنوز «همه میدانند» اصغر فرهادی رو هم ندیده (دقیقاً درسته، واقعاً ندیدم)!

یه چیز دیگه هم بگم راستی! خیلی از دوستان میان بهم میگن ببین این دفعه فلان دورهمی دیجیتال مارکتینگ میبینیمت! و وقتی من میگم من نیستم این دورهمی رو (البته هیچکدوم دورهمیها رو نیستم)، طرف یجوری با تعجب نگاهم میکنه و چشماش گرد میشه که من آماده میشم اگه خواست واکنش غیرمنطقیای نشون بده بگم: «البته این دورهمی با همه دورهمیها فرق میکنه این یه دونه رو میام»! ولی معمولاً واکنششون اینه که: «مگه میشه!؟ تو این دورهمی همه هستن!» بزرگوارجوابت اینه که آره میشه! من هنوز فرار از زندان رو ندیدم، منو از چی میترسونی؟
در کل در رویدادهای اینچنینی (مثل روز بازاریابی دیجیتال) که افراد شرکتکننده در یک سطح نیستن (مثلاً عادل طالبی بین شرکتکنندهها نشسته، حمید 20 ساله که یک پیج اینستاگرام 100 کا با هزار دوز و کلک فالو آنفالو و فالوور خریدن و ... بالا آورده هم در بین جمعیت شرکتکننده هست، مدیر بازاریابی فلان بیزینس نسبتا بزرگ هم هست، کارشناس تولید محتوای یه فروشگاه آنلاین لوازم شنا هم هست و .... خب مشخصه بعد از برگزاری چنین برنامهای واکنشها مختلف و متناقض هست. عدهای از این که اصلاً هیچی از حرفها متوجه نشدن مینالن، عدهای از سطح ارائهها ناراضی خواهند بود و حتی اون رو عوامفریبی میدونن، عدهای تو این هوای سرد همین که با یه قهوه داغ ازشون پذیرایی بشه کاملا راضی میشن و با فنجون قهوهشون تو اینستاگرام عکس یادگاری هم میذارن و عدهای هم واقعاً محتواهای ارائه شده به کارشون خواهد اومد.
ولی اگر از من بپرسن بزرگترین برنده برگزاری رویدادهای اینچنینی چه کسانی هستند؟ با قاطعیت میگم برگزارکنندگان. برگزارکنندگانی که امسال برای بار دوم این رویداد رو با دریافت هزینه گزاف از شرکتکنندگان برگزار کردند، و حتی خودشون هم منتظر نشستن تا فرد مدعو برای ارائه، برای حضور در پنل یا برای برگزاری کارگاه آموزشی وقت گذاشته باشه و مطالب خوبی برای شرکتکنندگان آماده کرده باشه!
و آخرش هم از هر کی میپرسی خروجی این همایش برات چی بود، میگه صحبتهای فلانی خیلی برام جذاب بود، تجربه فلان برند واقعاً ارزشمند بود (حالا طرف اومده برند خودش رو پروموت کرده!) و در آخر این شبکهسازیای که تو این سالن اتفاق افتاد واقعا ارزشش رو داشت!
پانوشت: تصمیم به شرکت یا عدم شرکت در چنین برنامههایی همون طور که در چند پاراگراف اول گفتم یک تصمیم کاملاً شخصیه.
چند نکته:
1- کسی که میخواهد از بازاریابی دیجیتال بداند خیلی از مطالب را میتواند در فضای اینترنت پیدا کند. گوگل گاراژ و دوره دیجیتال مارکتینگ هاباسپات آکادمی و نمونههای داخلی مثل متمم میتوانند منابع بسیار خوبی باشند چرا که تا حد زیادی رایگان هم هستند.
2- اگر کسی میخواهد در این فضا کار کند و هنوز بهره زبان انگلیسی پایینی دارد، شاید مسیر اشتباهی را انتخاب کرده است.
3- حضور در رویدادها و همایشهای با موضوعات کلی شاید انتخاب درستی نباشد، اگر میخواهید هزینه کنید، دورههایی را انتخاب کنید که به صورت تخصصی در موضوعی برگزار میشوند که در آن ضعف دارید.
موفق باشید.