توجه: این ممکن حاوی اسپویل داستانی باشد.

نقطه ی آغاز:
قبل از هر چیز بیایید درباره اطلاعات کلی فیلم صحبت کنیم؛ این فیلم دنباله ی از فیلم venom 2018 بود که ادامه ی داستان ادی براک را درست از همان جا که قسمت اول پایان یافت ادامه می دهد. تیم بازیگری نسبت به نسخه ی قبل تغییری نکرده است اما این بار کارگردانی اثر بر عهده ی اندی سرکیس بوده است. نامی آشنا برای طرفداران سری "ارباب حلقه ها" یعنی همان "گالوم" خودمان !! نمرات فیلم در imdb، rotten tomato و metacritic به ترتیب: 6.7 , 59% و 48% اما فکر کنم که دیگر میدانیم این نمرات خیلی نمیتواند میزان خوبی برای سنجش باشد البته شاید هم باشد.
بگذریم… همان گونه که از عنوان مشخص است این نوشتار در مدح فیلم نخواهد بود.
کشتار با بی حوصلگی
"بگذار کشتار رخ افتد." وقتی فیلم این جمله در عنوان خود جا می دهد احتمالا انتظار یک فیلم تمام خشونت و خونریزی را داشته باشه باشیم. اما نه اصلا قرار نیست چنین باشد فیلم نه تنها حس کشتار و آشوب را القا نمی کند بلکه با شوخی های گاه و بیگاه (جالب اما بی جا) عملا به یک سیتکام تبدیل می شود و تنها چیزی که کم دارد صدای خنده ی حضار است. ظاهرا کسب درجه سنی نوجوانان یا بطور خاص "pg-13" برایشان اهمیت زیادی داشته (؟)
برخلاف نسخه ی قبلی که زمانی را صرف آگاه سازی مخاطب از جهان ونوم می شود این بار داستان حتی از ارائه یک توضیح کوتاه نیز فرار می کند. مثلا توضیحی برای اینکه "چطور یک سیمبیوت از سیمبیوتی دیگر متولد می شود؟" و قص علی
هذا. فیلم دارای عجله است انکار که میخواهد خیلی سریع داستان را تمام کند و برود به کار های دیگر برسد. علاوه بر این ها به اتفاقات پایانی نسخه ی اول هم وفادار نبوده و با اینکه باید شاهد تجدید رابطه ی ادی و اَن باشیم اما فیلم زمانی را برای نمایش یک تئاتر مضحک از روابط این دو نفر هدر می دهد.
سخن کوتاه باید
در آخر می گویم که اگر طرفدار سری فیلم های مارول هستید حتما این فیلم را تماشا کنید، مخصوصا اگر شده بخاطر "جایزه ای" که در آخر فیلم به شما میدهد. در غیر این صورت احتمال این که فیلم برایتان جالب باشد خیلی زیاد نیست!