این پست، ترجمه مقالهای از سایت writetodone است.

آیا تاکنون به این نتیجه رسیدهاید که شما باید یک نویسنده میشدید؟
در این هنگام، چیزی در درونتان میگوید میتوانید،
اما بعد، دچار تردید میشوید.
به نوشتههای خود نگاه میکنید، احساس میکنید در جایی نیستید که باید باشید، شاید آنقدر که باید، خوب نیستید؟
با خود میگویید یک نویسنده خوب باید خیلی بهتر از این باشد؟
این تصور، اشتباه است.
همین که در حال خواندن این پست هستید، نشان میدهد کم و بیش پیوندی با نویسندگی دارید. شما میتوانید با کلماتتان دنیا را تغییر دهید و بر زندگی دیگران تاثیر بگذارید.
در اینجا ۸ علامتی را که نشان میدهد شما هم میتوانید با کلمات جادو کنید، با هم میخوانیم:
یک) رویاپردازی
در خلوت خود، درباره نویسندگی رویاپردازی میکنید و اگر یک نویسنده هستید، در مورد کاری بزرگتر میاندیشید. مثل نوشتن یک رمان یا گرفتن یک کار بزرگ از مشتری.
شما در رویاهای خود، کاری بهتر و بزرگتر را میبینید و ندای درونتان میگوید شما میتوانید انجامش دهید. اما ندای مزاحمی مانع شما در انجام آن میشود.
دو) تردید
بله، تردید نشانگر ذات نویسندگی شماست. اگر شما چیزی برای گفتن نداشتید، حتی نمیتوانستید در مورد نویسندگی فکر کنید. اما شما چیزی برای گفتن دارید و خودتان این را میدانید. ولی تردید مانع شما میشود.
با این حال، تردید فقط یک حس گذراست. حس خوبی نیست، ولی میتوانید به آن سلام کنید و به گامهای کوچک خود، رو به جلو ادامه دهید. چون قرار است یک نویسنده شوید.
سه) بهانه
بهانهی شما برای بیرون نرفتن با دوستانتان این است:
"باید بنویسم."
شما به چیزهایی که بقیه (کسانی که نویسنده نیستند) دوست دارند، علاقهای نشان نمیدهید. آنها زندگی متفاوتی دارند. گاهی به نظر میرسد از جنس دیگری هستند.
این تفاوت را بپذیرید.
تحت فشار اطرافیانتان قرار نگیرید.
اگر یک نویسنده تازهکار هستید، شاید ندانید که چگونه باید با اوضاع کنار بیایید. اما شما باید به ندای درونتان گوش کنید. او میداند شما چهچیزی نیاز دارید.
اگر باید بنویسید، پس بنویسید.
چهار) الهام
الهام، تنها به کار کسانی میآید که میتوانند از آن استفاده کنند. زمانی که چیزی در نویسندگی به شما الهام شد، آن را به کار بگیرید. همین امروز شروع کنید. منتظر یک چیز بینقص نباشید.
بگذارید آشفته باشد.
بگذارید بینظم باشد.
بگذارید افکار بیپروا، تنتان را به لرزه بیاندازد.
اما همین حالا شروع کنید.
پنج) کمالگرایی
زمانی که شما واقعا به چیزی اهمیت میدهید، دوست دارید که آن چیز بینقص باشد.
من به نوشتههایم اهمیت میدهم. من میخواهم به دیگران کمک کنم. من میخواهم به کسانی که اینهمه کلمه را میخوانند، کمک کنم، و به همین دلیل میخواهم که بینقص باشد. زیرا باور دارم که یک نوشتهی تمیز، در نظر شما ارزشمند است.
اما این همیشه درست نیست.
خوب بودن کار، میتواند تاثیر بزرگی روی زندگی دیگران داشته باشد، اما بینقص بودن، تنها یک ایدهی ذهنی است. ربطی به واقعیت ندارد.
این که بخواهید نوشتهتان کامل و بدون ایراد باشد، نشان میدهد که شما به کارتان اهمیت میدهید و این خوب است. زیرا به این معنی است که نتیجه کار، عالی خواهد شد، حتی اگر خودتان احساس کنید که چرندیات است. اما شما باید این نوشتههایتان را منتشر کنید.
شش) تحسین
شما نویسندگان بزرگ را در دل تحسین میکنید.
میخواهید در مورد سبک زیبای نوشتههایشان صحبت کنید. اما اغلب، کسی را برای صحبت کردن ندارید. زیرا احتمالا خانواده و دوستانتان به اندازهی شما به نویسندگی اهمیت نمیدهند.
این خودش نشان میدهد که شما چقدر به کلمات توجه میکنید. و این، دلیلی بر ذات نویسندگی شماست.
تناا کاری که باید بکنید این است که شجاعت نوشتن را در خود ایجاد کنید و در مسیر خود قدم بگذارید.
شما آمادهی این کار هستید، حتی اگر این احساس را نداشته باشید.
نوشتن را آغاز کنید و از آن لذت ببرید.
هفت) دلتنگی
وقتی نمینویسید، احساس میکنید یک چیز کم است، نیاز دارید بنویسید و خود را در قالب کلمات بیان کنید.
شما میدانید که میتوانید یک تغییر ایجاد کنید، اما مطمئن نیستید. همهی ما تردید داریم. این طبیعی است، اما نباید شما را متوقف کند.
بنویسید و پیش بروید و کلمات را منتشر کنید. باقی کار را به کائنات بسپارید. کاری به نتیجه نداشته باشید، بهترین خود را ارائه دهید.
نوشتههایتان را به دیگران نشان دهید، حتی اگر این کار شما را میترساند.
هشت) اشتیاق
شما این اشتیاق درونی به نوشتن را حس میکنید. گویی طنابی به قلبتان وصل است و آن را میکشند.
این طناب شما را به سمت کار بزرگی میکشاند. اما شما مقاومت میکنید. ترسیدهاید و نگرانید. نمیدانید که دیگران چه فکری خواهند کرد.
بگذارید این شوق شما را به جایی که باید، ببرد. دیگران را فراموش کنید و از ندای درون پیروی کنید. تفاوتتان با دیگران، عجیب به نظر رسیدن کارهایتان و سبک و استایلتان را بپذیرید.
ممکن است نتایج، سریع به دست نیاید. اما تا وقتی که از قلبتان پیروی میکنید، همه چیز خوب خواهد بود.
این اشتیاق را دنبال کنید.
بگذارید طناب، شما را به ماجراجویی در زندگی بکشاند.
اگر شما تا اینجا را خواندهاید ...
احتمالا نویسندگی جزئی از وجود شماست.
من تا آنجا که به یاد دارم، همیشه در حال نوشتن بودهام.
زمانی که ۶ سالم بود، چرندیاتی در مورد حیوانات مینوشتم. اما بعدها خود را درحال نوشتن مقالاتی این چنینی یافتم. به هر حال این کاری است که از من بر میآید. من تنها حس و حالم را دنبال میکنم و دربارهی چیزی مینویسم که قلبم را به آواز درمیآورد.
و شما هم باید همین کار را بکنید. زیرا چیزی که شما را برمیانگیزد، GPS داخلی شماست که می.گوید به کدام سو باید بروید.
من هم مانند هرکس دیگری ترس و تردید و نگرانی داشتم. اما میدانستم که باید این کار را انجام دهم. چون هر کار دیگری برایم عذاب آور است.
پس اگر تا اینجای مقاله را خواندهاید، باید نویسنده شوید. باید نویسندگی را در آغوش بگیرید. زیرا میدانید که اینکار را از ته دل دوست دارید.