ویرگول
ورودثبت نام
Ed Crane
Ed Crane
Ed Crane
Ed Crane
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

دوچرخه سواری در تهران... لذت رکاب زدن

چی شد قرار شد بنویسم؟ اینکه هم تجربه این چند سال دوچرخه سواری رو بنویسم هم کمکی کنم به کمپین #رکاب_سفید...

نوشتن رو از تجربه خرید دوچرخه و اولین دوچرخه سواری طولانی شروع می کنم...
شاید چند سالی بود که می خواستم دوچرخه بخرم. از سال ۹۴ هی زمزمه خرید دوچرخه داشتم. اون اواخر هر بار صحبتش پیش میومد بهم می گفتن این باز ویار دوچرخه کرد. مهم ترین دلیل نخریدن و به تعویق انداختن خرید اون ترس بود. بقیه چجوری نگام می کنن؟ اصلا مگه می شه تو این شهر دیوونه دوچرخه سواری کرد. نکنه بیفتم دست و پام بشکنه. اصلا می تونم سوار شم. بعد توی روزگاری که همه فکر ماشین و موتورن خنده دار نیست برم دوچرخه بخرم. همه این ها بود و هر بار هم که حرفش پیش میومد همه اطرافیان مخالفت می کردن. نه اینکه به حرفشون گوش کنم اما موثر بود توی تصمیم گیریم. تا رسیدیم به سال ۹۷. دیگه جدی شده بودم. این بار حامی هم داشتم. ازون طرف رفته بودم کلی در مورد نحوه انتخاب دوچرخه و مدل هاش و هر چی مربوط به اونه خونده بودم. دیگه تو شهر هم دوچرخه سوار زیاد می دیدم. هر باز تو اتوبوس از کنار یکیشون رد می شدم ناخودآگاه تا اون موقع که تو دیدم بود دنبالشون می کردم. مسیرم هم تو ولیعصر بود. می دیدم که اون سربالایی رو چجوری رکاب می زنن.
تقریبا اوایل تابستون ۹۷ دیگه تصمیمم رو گرفته بودم فقط مونده بود انتخاب دوچرخه. رفتم نمایندگی جاینت یه xt0 بود تا اونجا که یادمه که خیلی چشمم رو گرفته بود. اما هی دست دست کردم و اون هی گرون تر شد. فکر کنم نزدیک ۵ میلیون شده بود. پول زیادی بود از یه طرف و ازون طرف فکر می کردم اگه خوشم نیاد اگه ازش استفاده نکنم چی. اون اول که می خواستم بخرم حدود ۳ میلیون بود. خب یه کم بالا و پایین، قیمتا دقیق یادم نیست.

یه روز اما دل رو زدم به دریا. گفتم می رم می خرم. یه روز ۵شنبه بود. رفتم قلمستان. یه نمایندگی آباریس بود، یا اسمی تو همین مایه ها. یه فوجی دیدم. قیمتش حدود ۳ میلیون بود. متوسط رو به پایین بود. اما خریدمش. کلی هم با فروشنده صحبت کردم. براش جالب بود چه قدر اطلاعات دارم. واقعا هم خیلی خونده بودم در موردش. البته که الان می دونم خرید خوبی نبود. چون می تونستم برندهای دیگه ای با همون قیمت اما با تجهیزات بهتر بگیرم. اما این ها تحت تاثیر قیمت دلار چون نمایندگی بودن قیمتا رو افزایش داده بود. یه خوجی زرد رنگ با یه کلاه زرد رنگ. سوار شدم. تا خونه خیلی راه نبود. اما رفتم که باهاش دور بزنم. من بچگیم فقط یه دوچرخه معمولی داشتم. اونم شاید حدود یه سال. قسمت جالبش این بود که نمی دونستم دنده چجوری کم می شه. هیچ وقت آخه دوچرخه دنده ای نداشتم تا اون موقع. یه کم ور رفتم و کشف کردم.یه نیم ساعتی رکاب زدم. به خونه که رسیدم حالا باید یه جا براش پیدا می کردم. اما پارکینگ که امن نبود. تو انباری هم نمی شد. پس بردمش بالا. طبقه چهارم. تازه سوار آسانسورش هم نکردم. کاری که بعدا انجام می دادم و با آسانسور بالا پایین می رفتیم با هم. گذاشتم تو اتاق و تمام. حالا دوچرخه داشتم. هنوز هم کارم برام عجیبه. اما اگه چند تا تصمیم درست تو زندگیم گرفته باشم که ازشون واقعا راضیم یکیش همین خرید دوچرخه بود.

خب زیاد نوشتم. خیلی هم شاید جذاب نیست.ولی قسمت مهم داستان هایی که با دوچرخه داشتم. اونا رو بعدا می نویسم. اما این جا شاید فقط بخش مهمش برام این غلبه بر اون ترس ها بود. انجام دادن و لذت بردن. به امتحانش می ارزه. یه چیزی هم اضافه کنم و تموم کنم. اون زمان قرار بود بیدود بیاد. یه دلیل به تعویق افتادنش همون بیدود بود. می خواستم مطمئن شم که می تونم دوچرخه سواری کنم تو شهر، گفتم بذار با این بیدود چند بار می رم اگه خوشم اومد می رم می خرم. اما بیدود تا مدت ها بعدش نیومد. یه جایی که دیگه تقریبا ناامید شم از اومدنش رفتم و دوچرخه خرید.

اگه شک دارید در مورد خرید دوچرخه، بذارید کنار. دل رو بزنید به دریا و یکی بگیرید. مهم نیست نو باشه یا دست دوم. یا اینکه بهترین ست تجهیزات رو داشته باشه. بخرید و سوار شید و لذت متفاوتی رو تجربه کنید. البته که مراقب هم باشید و هیچ وقت کلاه رو فراموش نکنید :)

چه آخرش توصیه گونه و شبیه سخن بزرگان شد. اما قسمت خنده دار و جذابش رو بعدا تعریف می کنم. اولین دوچرخه سواری طولانی، داستان زمین خوردن ها و دزدیده شدن دوچرخه و داستانی دستی که شکست...

رکاب سفید

۲
۰
Ed Crane
Ed Crane
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید