امروز تصمیم گرفتم وارد فاز اجرایی بشم... دیگه حرف زدن کافیه... باید از یه جایی شروع کنم.
مدتها بود که فقط دربارهی اهدافم حرف میزدم. کلی برنامه ریخته بودم، کلی ایده توی ذهنم داشتم، اما وقتی به خودم اومدم دیدم هنوز حتی اولین قدم رو برنداشتم. همیشه دنبال بهترین زمان، بهترین شرایط، یا انگیزهی کامل بودم. اما حقیقت اینه که هیچوقت همهچی کامل نیست. اگر منتظر بمونم، هیچوقت شروع نخواهم کرد.
الان میخوام با همین چیزهایی که دارم، با همین شرایطی که هست، حرکت کنم. حتی اگه کامل نباشه، حتی اگه اولش سخت باشه. میخوام از اشتباه کردن نترسم. چون فهمیدم پیشرفت از دلِ اشتباه و تجربه میاد، نه از نشستن و فکر کردنهای بیپایان.
قدم اول مهمترین قدمه. حتی اگه کوچیک باشه. امروز برنامهم رو ساده نوشتم، کارهایی که باید انجام بدم رو لیست کردم و با اولین مورد شروع کردم. هر روز یه قدم، هر روز یه پیشرفت کوچیک. دیگه نمیخوام با رویاهای بیعمل، خودمو سرگرم کنم. عمل، تنها راهِ رسیدن به هدفهامونه.
تصمیم گرفتم به خودم متعهد بمونم. حتی روزهایی که خستهم، حتی وقتی که حسش نیست. چون موفقیت حاصل تداومه، نه انگیزهی لحظهای. امروز نقطهی شروعه. نه فردا، نه هفتهی بعد. همین امروز.
قراره یه نسخهی جدید از خودم رو بسازم؛ کسی که رویاهاش رو فقط توی ذهنش نمیچینه، بلکه براشون میجنگه. از همینجا، همین حالا.
۱۱ تیر ۱۴۰۴
شاید یه روزی درباره این تاریخ حرفای زیادی واسه گفتن داشته باشم.
۱۱ تیر ۱۴۰۴