در زندگی بعدی، می خواهم "معنا" باشم.
روز نخستین. شب واپسین. مرگِ مضاعفِ معلق. سوگواریِ ابدی. خیالِ ناممکن. هراسِ امکانِ زبان. محالِ عقل. آگاهی ناشادِ شکاکیت. جوهر تنهایی. تسلسل اجتماع. جمودِ نعشی پس از شوقِ انبساط خون در رگ. تراکمِ خلأ در سکوت. نیروی سادیستی نفی در فریاد. تناهیِ اشک. لبخند نامتناهی. تبسم گهواره. هق هق جوانی. پوستی که از تنِ نیاکان سالخوره، کشیده می شود تا بازگشت ابدی. طعم زمستان در دهانِ گرگ. بهار بر لب باران. چرخه ی فصول. زمزمه ی توقف در خش خش پاییز. بوی گندم برای پرنده. حرارت گریزانِ خونِ شکار برای درنده. عبورِ باد. سکونِ مرداب. حضور درخت. غیاب ثمر. بوی گل در مشامِ خار. نگاهِ آینه در کوریِ رخسار. پدیداریِ آفتاب. ناپدیدی مِه. تمامِ کلمات. آه...! ناتمامی من...
امین رحمتی
