فروتن نباش
آنگاه که دوستت میدارند
برای انتقامِ گذشته
و بگریز
از آیندهای
که گذشته است
من
ساعتی را
در انکار
منتظر میماندم
و هر ثانیهاش را
از یاد میبردم
تنها اگر
اگر
کسی میگفت:
دوستت میدارم
نه انقراضِ طبیعت را باور میکردم
نه دگرگونی را
مچ دستم را
که بِبُرم
و بیندازم
کفِ پیادهرو
هر کسی خواهد گفت:
دیر آمده ایم!
یکی قرنی را می آویزد
بر لختگیِ طاقت من
و دیگری
از صبر من بیرون افتاده
در این همهمه
هر کسی کشوری را
به دوش خواهد کشید
و مهاجرت خواهد کرد
به آنجا که مرگ
عکاسیست
بیسوژه
امین رحمتی