ویرگول
ورودثبت نام
aminrahmaty
aminrahmaty
aminrahmaty
aminrahmaty
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

فراموشی

اگر در این جاده ی شبانه

که دارم راه می روم

ریگی بلغزد زیر پاهایم

بیفتم بر خاک

و روشن ترین خیالاتم

خاموش شوند

هیچ یک از شما هرگز نخواهد فهمید

چراغ خانه ای در همین حوالی

مرده است برای همیشه...


در این فراموش خانه ی تاریک

هنوز آیا چراغی روشن مانده در دور دست؟


فردا

آدم ها، با چهره های عبوس

که هذیان دوستت دارم

افتاده از سرشان

بیدار می شوند از خواب

دخترک ها لاک های قرمز می خرند

زن ها

دنیا را با رژهای ارزان قیمت زیبا می کنند

خانه های خالی

همچنان بوی سکس می دهند

مردها

می روند بیمه ی بیکاری می گیرند

سیاستمداران

"توییت" می کنند:

صلح پایدار، در افق کویرها...

دریا با بی تفاوتی

سینه مالان می خزد

خمیازه می کشد تابستان را

و همچنان آب از آب تکان نمی خورد

به لغزش یک ریگ...


امین رحمتی

۱
۰
aminrahmaty
aminrahmaty
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید