ویرگول
ورودثبت نام
aminrahmaty
aminrahmaty
aminrahmaty
aminrahmaty
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

سلام بر تاریکی

.

سلام می کنم به تاریکی

آنگونه که شایسته ی آدمی ست

ای نکبتِ برافروخته ی خورشید!


شن های "تبوک"

از زیر سم اسب ها

پاشیده اند در چشم هایم

شما ای پیامبران

که چشم هاتان تهی بود از انتظار

چه می دانید؟!

من از گریه آمده بودم و از زخم!

دودِ اسپند کودکان خیابانی

رفته در چشم هایم!


سلام بر تاریکی...


زبانم می لنگد

روز را قدم می زنم

تا شب را به خانه بیاورم

از درِ روسپی خانه های نیمه شب

وارد می شوم

بیرون رانده می شوم

که هر مرد

فقط بوی یک زن را می دهد

و هر درْ تابوتی ست

به وقتِ عبور

که هر عبورْ مرگ است

چون عبورِ سخن از زبان!

چنان که سر میان دو بازو

عبور می کند از شب

می چسبد به سقفِ زانوهای لالایی...


سلام بر تاریکی...


ابرم

قی شده ام از سایه ها

از میان "گریه های خواب آلودِ پرنده ها"

رانده می شوم از آسمان

با هر آهی که می کشم

یک کلمه از من کاسته می شود

این یعنی باران کمتری می بارد

محو می شوم در افق

که ابرها نمی توانند به گذشته بازگردند


سلام بر تاریکی...


صدای آتش را گوش می دهم

که لال تر از تمام نورهاست

قلبم می ایستد از تپش

تا پستان می روم پایین از خلواره ها

سرشار که می شوم از خاک

تهی می شوم از داوری

و من می دانم

آدمی، که گم می شود

فرقی نمی کند

جنینی باشد میان سطل های زباله

یا جسدی

در خاکستر گرم عقوبت الهی...


سلام بر تاریکی...


امین رحمتی


۱
۰
aminrahmaty
aminrahmaty
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید