آخرین نشانه ی بقای احساس. حقیقتی که گریزان از مکاشفه ی اشک هاست، و یگانگی اش را به شرک چشم ها نمی آلاید. به کجا پناه برم جز گلوگاهِ تاریخِ انسان، که اندوهش جاودانگی ست؟!
امین رحمتی