در کتابی خواندم هرکس باید مختصات کنعانش را بیابد.
و اما کنعان کجاست؟
کنعان نقطه ای است میان هجوم جهانت,
وسعتی است که سرشار میشوی از تهی,
جزرومدِ همه و هیچ، ایمان و انکار، ترس و عشق.
کنعان لاهوتی است که از آن آمده ای و به آن بازخواهی گشت،
دل دادن و دگرشدن است،
مختصات ایجاد گلستانی است، میان آشوب کلبه احزان،
ماه آرزوهاست کنعان،
چهل سالگی است.
مجموع آتش ابراهیم و گمگشتگیِ یوسف است.
تو کنعانت را یافته‌ای؟
