
۵ ماه از پیوستنم به یک استارتآپ (که البته با من دونفر میشدیم.) به عنوان همبنیانگذار میگذرد. ایدهای که خود را صاحب آن نمیدانستم ولی مشتاق کار کردن در آن حوزه بودم. بعد از یک ماه همبنیانگذار اول آن از پروژه جدا شد و من ماندم و تنهای تنها.
از همان روز اول تنهایی، مهمترین مشکلم این بود که من ایده را مال خود نمیدانستم. و آنقدر این موضوع برایم آزاردهنده بود که در دفتر کارهای روزانهام با رنگ قرمز و بزرگ و در یک صفحه کامل نوشتم:
"این پروژه و ایده مال تو نیست. حالا میخوای چیکار کنی؟"
دو هفته همه زمانم را گذاشتم تا آنچه که در ذهنم از پروژه میخواستم را مرتب کنم و به ایده اضافه کنم. بعضی قسمتها را حذف کردم، بعضی قسمتهای جدید اضافه کردم. و اگر راستش را بخواهید بعضی از حذف و اضافهها کاملا از سر لجبازی بود. چرا؟ فقط و فقط برای اینکه ایده باید مال من میشد. باید حس میکردم که دارم کاری که میخواهم را انجام دهم. نه اینکه پیمانکار پروژه کسی باشم که حالا اصلا خودش هم نیست.
و توانستم. یک روز صبح نشستم و همه چیز را مرور کردم و دیدم که حالا من میدانم برای کارم میخواهم چکار کنم و از کجا شروع کنم.
چالش بعدی این بود که سرمایهگذار از چند ماه قبل از ورود من انتظار پیشرفت کار را داشت و آب از آب تکان نخورده بود و حالا که من آمده بودم انگار وقت زیادی نداشتم برای نشان دادن اینکه پروژه را نباید منحل کرد. تیم نداشتم و ناچار شدم به جای وقت گذاری برای تیمسازی، سراغ برونسپاری بخشهای مختلف کار بروم. همه چیز هرچند سخت و کند ولی خوب پیش میرفت. و حالا روی نقطهای ایستادهام که وقتش رسیده تیمی ساخته شود و گروهی هسته مرکزی پروژه را تشکیل دهد.
و حالا من از تقسیم مالکیت چیزی که حدود ۴ ماه آن را آرام آرام ساختهام، میترسم. از طرفی میدانم که اتفاقا باید کسانی بیایند و ایدههایشان را هم بیاورند و کار را رشد دهند و با هم جلو برویم. ولی میترسم نکند نتوانند. نکند دست و بال من را هم ببندند. نکند قدر آنچیزی که در اختیارشان قرار میگیرد را ندانند.
انگار حس پدری را دارم که دخترش قصد ازدواج دارد و از هیچ مردی به عنوان همسر آینده دخترش خیالش راحت نیست.
همه چیز با وسواس پیش میرود و در نهایت یک تیم ساخته خواهد شد. این را میدانم و سعی در غلبه بر ترسم دارم.
و از الان دارم سعی میکنم یاد بگیرم چطور با همتیمیهای آیندهام کنار بیایم. و یادم نرود که نباید درگیر میکرومنیجینگ شوم.
یادم نرود که قرار است همه در کنار هم یاد بگیریم و رشد کنیم و مالک ایده باشیم.