ویرگول
ورودثبت نام
امین بشیری
امین بشیریبه دنبال بهتر شدن.
امین بشیری
امین بشیری
خواندن ۶ دقیقه·۶ سال پیش

#7 تشخیص مرز با اهمیت و بی‌اهمیت

پادکستhttps://castbox.fm/app/castbox/player/id2360454/id281814995?v=8.22.11&autoplay=0


یکی از بزرگترین مشکلاتی که باهاش دست و پنجه نرم می‌کنیم اینه که چیزهایی که در واقع برامون اهمیت چندانی ندارن در بازه کوتاهی به نظرمون مهم میان و براشون وقت و انرژی زیادی می‌ذاریم. وقت و انرژی‌ای که می‌تونست صرف چیزهایی بشه که واقعا بهشون اهمیت میدیم.

بارها شده که به خودم اومدم و دیدم که دارم سر موضوعی بحث می‌کنم که در واقع برام هیچ اهمیتی نداره اما توی اون لحظه برام به طرز عجیبی مهم شده که به طرفم نشون بدم که حرف من درسته،‌ می‌دونم به نظر قشنگ نمیاد اما مطمئنم نمی‌تونی بگی تا حالا برات پیش نیومده.

مثال دیگه‌اش با یه نفر یه دوره‌ای دوست صمیمی بودم، در حقم بدی کرد و من از زندگیم حذفش کردم

بعد از اون تا مدت‌ها یا نمیدونم حتی شاید تا همین الان، از حسادت پشت‌سرم به هرکی می‌تونست از خودش داستان می‌بافت و میگفت.

اولا عصبانی میشدم حتی به درگیری فیزیکی فکر میکردم اما بعد دیدم که آدمایی که حرف‌های اون روی طرز فکرشون تاثیر میذاره اتفاقا آدمایی‌ هستن که طرز فکرشون واقعا برام مهم نیست. بعضی وقت‌ها از همچین چیزی اذیت میشی نه به خاطر این که طرز فکر طرف برات مهمه بلکه به‌خاطر این که شخصیت خودت برات مهمه و فکر میکنی اگه کسی خلافش رو فکر کنه چیزی ازت کم میشه یا آسیبی بهت وارد میشه.

منم به خودم اومدم و دیدم توی زندگیم شاید فقط طرز فکر ۴-۵ نفر از اطرافیانم نسبت بهم برام مهم باشه که اون‌ها هم قطعا با حرف هیچ‌کس طرز فکرشون نسبت به من عوض نمیشه.

یا با کسی توی خیابون بحثت شده یا رفتاری کرده که رفته رو مخت و واکنش نشون دادی یا واکنش نشون ندادی و بعد فکرت درگیرش بوده، درگیر این که چرا واکنش نشون ندادی یا چیزای شبیه این.

و مثال‌های خیلی زیادی از شرایط شبیه این میشه پیدا کرد مثلا با دوستت میشینین فوتبال ببینین و هرکدومتون طرفدار یکی از دوتا تیمی هستین که روبروی هم بازی میکنن و از یه جایی ممکنه انقدر راجع به نتیجه بازی جدی بشی که فراموش کنی هدف اصلی از این وقتی که باهم میگذرونین چی بود.

حتی این رو توی خیلی از رفتارهای کوچکتر هم میشه دید مثلا با یه نفر تازه آشنا شدی و برات مهمه که تاثیر خوبی روی طرف بذاری، دارین باهم صحبت میکنین یهو به خودت میای و متوجه میشی که مدت بیشتری از صحبتتون رو تو داشتی در مورد خودت حرف میزدی که در لحظه بهت حس خوبی میداده اما فراموش کرده بودی که هدف اصلیت این بوده که اون فرد بهت احساس نزدیکی کنه و برای رسیدن به هدف اصلیت بهتر بود بیشتر بذاری اون راجع به خودش صحبت کنه و این حس لذت رو به اون بدی.

و هزاران هزار مثال کوچیک یا بزرگ و واضح یا ضمنی دیگه مثل اینا که اهمیتشون واقع زیاده.

حالا اگه تا اینجا موافقی که این فراموش کردن هدف اصلی در لحظه وجود داره و بهمون ضرر میزنه راجع به این صحبت کنیم که چطوری درستش کنیم.

گفتن و یاد گرفتن تئوری روش جلوگیری از به وجود اومدن این شرایط خیلی ساده‌است اما عملی کردنش سخته مخصوصا موقعی که تازه شروع میکنی و نیاز به تمرین زیادی داره.

راه غلبه کردن به این مشکل اینه که مرز خیلی مشخصی داشته باشی بین چیز‌هایی که برات مهم هست یا نیستن و یکم سعی کنی صفر و یک رفتار کنی، مثلا من فوتبالی نیستم، یکم طرفدار رئال‌ام اما میدونم که این از مسائلی نیست که برام مهمه و اگه مثلا کسی بگه نه رئال تیم بدیه و … قطعا باهاش بحث نمیکنم سر این قضیه. از سمت دیگه‌ی مرز مثال بزنم ممکنه برای یه نفر بچه‌اش خیلی مهم باشه و حاضر باشه هر چیزی داره رو براش بده.

این صفر و یکی کردن مسائل خیلی مهمه چون باعث میشه به چیزایی که تصمیم میگیری اهمیت بدی با همه وجودت اهمیت بدی اگر تصمیم گرفتی که خانواده‌ات برات مهمن اگه کسی بخواد بهشون آسیبی بزنه با همه وجودت و بدون ترس ازشون دفاع میکنی و در سمت مقابل اگه یکی موقع رانندگی بد پیچید جلوت الکی عصبی نمیشی یا تا دو روز بعد به این فکر نمیکنی که باید حالش رو میگرفتی و … چون میدونی که این از موضوعاتی نیست که قراره بهشون اهمیت بدی پس اگه یک نیست صفره، صفر، نه چیزی بین صفر و یک. و اگه چیزی یک عه دیگه ترس و کم گذاشتن و … معنی نداره با همه وجودت بهش اهمیت میدی.

بجز موضوعات باید یاد بگیری که برای آدم‌ها هم این خط صفر و یک رو بکشی، نظر بعضی‌ها برات مهمه و نظر بعضی‌ها برات مهم نیست و چیزی بینش وجود نداره مثلا اگه تصمیم میگیری که نظر بهترین دوستت برات مهمه موقعی که می‌خوای یه کاری رو شروع کنی ازش نظر می‌خواهی و بهش اهمیت میدی اما اگه تو اینترنت رندوم یه نفر نظر داد یا کسی که تازه برای اولین بار دیدیش راجع بهت یه نظری داد به نظرش اهمیت نمیدی اگه یک نیست صفره،‌ نه چیزی بینش.

فکر میکنم توضیح ساده‌ و واضحی داشت این روش اما موقعی که می‌خوای شروع کنی به اجرا کردنش خیلی راحت نیست در لحظه فراموش میکنی که چی برات مهمه و چی نیست،‌ نظر چه کسایی برات مهمه و نظر کیا برات بی اهمیته و هدف اصلیت چیه و چی صرفا در لحظه بهت حس بهتری میده اما هربار که به سختیش غلبه کنی و این روش رو اجرا کنی بار بعد اجراش برات راحت‌تر میشه.

امتحان کن،‌ تمرینش کن.

پادکستpodcast
۵
۰
امین بشیری
امین بشیری
به دنبال بهتر شدن.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید