
چیزی که باعث میشه نیاز به ایجاد یه تغییر رو حس کنی نارضایتیه، این که از یه چیزی، از یه بخشی از زندگیت راضی نباشی بدونی میتونه بهتر باشه، بدونی میتونی بهترش کنه و این نارضایتی درد داره، آدمای عادی از دردش فرار میکنن دردش رو میپوشونن و خودشون رو سرگرم میکنن چون تغییری که نیازه ایجاد کنن راحت نیست و نیازه بخاطرش زحمت بکشن.
ما نمی خوایم مثل اکثر آدما باشیم، می خوایم توی درد نارضایتیمون بمونیم ازش فرار نکنیم و حسش کنیم انقدر حسش کنیم که درد این نارضایتی بیشتر از درد زحمتی بشه که باید برای ایجاد تغییر بکشیم تا بهمون روحیهای که برای تغییر نیاز داریم رو بده.
توی این داستان قرنطینه و … خیلیها دردهای جدید رو حس کردن و اکثرا هم راههای جدیدی برای فرار ازشون پیدا کردن طبیعتا من پرفکت نیستم پس از خودم شروع میکنم و تجربهی خودم رو میگم.
قرنطینه باعث شد کلی تایم آزاد برای من ایجاد بشه و برخلاف تصور اکثریت که تایم آزاد رو چیز خوبی میدونن این تایم آزاد برای یه دسته از افراد خیلی میتونه دردناک باشه کسایی مثل من و تویی که داری این پادکست رو گوش میدی کسایی که دنبال پیشرفت کردن و بهتر شدنن اما راه خودشون رو هنوز کامل و دقیق پیدا نکردن و هدف شفافی ندارن.
معمولا اهداف پشت سر هم میان، یه هدف تعیین میکنی و بهش میرسی و بعد میری دنبال هدف بعدی و این مسیر هیچوقت تموم نمیشه و این چیز بدی نیست چون دنبال یه هدف بودن میتونه خیلی لذت بخشتر از رسیدن بهش باشه.
اما مشکل وقتی ایجاد میشه که به یه هدفت میرسی اما هدف بعدیت رو هنوز نمیبینی نمیدونی میخوای هدف بعدیت چی باشه و به چه سمتی بری و این برای کسی که عادت داره دنبال هدفش بره و از این کار لذت میبره واقعا دردناکه که حس کنه مسیرش رو گم کرده حس کنه برای یه مدت هدفی نداره.
این کاملا طبیعیه و وقتی توی این بازههای زندگیت هستی اصلا نباید خودت رو سرزنش کنی اما باید یاد بگیری که بدونی این مشکل هست و درد داره و از دردش فرار نکنی این که این فاصلهی ندونستن ادامه مسیر تا وقتی که بالاخره بدونی میخوای چیکار کنی رو چطوری منتظر میشی خیلی مهمه.
برگردیم سر داستان خودم من دقیقا توی این بازه از زندگیم بودم موقع قرنطینه و تا وقتی قرنطینه نبود انقدر سرم با کارهای دیگه گرم بود که دردش رو حس نمیکردم و خیلیها همینطورن و انقدر خودشون رو با کارهای روزمره سرگرم میکنن که یادشون بره هدف بزرگتری ندارن یا دارن اما به سمتش حرکت نمیکنن.
این وقتهای خالی که ایجاد شد این رو به من و خیلیها یادآوری کرد اما مشکل اینه که اکثرمون از این درد فرار میکنیم خیلیها شروع کردن به بیشتر گیم بازی کردن و فیلم دیدن و … و من هم دچار این مشکل شدم.
افرادی که به این سمت میرن دو دستهان یا میدونن که دارن از دردشون فرار میکنن و آگاهانه میخوان که این کارو بکنن یا نمیدونن که این درد وجود داره و فقط میبینن که بازی کردن چقدر راحت تر و لذت بخش تره.
این مواقعی که به یه هدفت رسیدی و هنوز نمیدونی هدف بعدی چیه و ادامهی مسیرت رو نمیبینی خیلی مهمه که چطوری منتظر بشی، باید طوری منتظر بشی که یادت نره کجایی، درد این که بقیه مسیرت رو نمیبینی، نارضایتی از این که نمیدونی هدف بعدیت چیه، باید اینها رو حس کنی و نکتهی دیگه این که باید طوری منظر بشی که بتونی حداقل فرصتهای جدید رو ببینی که شاید هدف جدید و ادامه مسیرت رو توشون پیدا کنی.
مثال بزنم، همین گیم بازی کردن اگه با چیزهایی مثل مطالعه و همین پادکست گوش کردن جایگزین بشه ممکنه بهت فرصتهای جدید رو نشون بده نمیگم بازی کردن و فیلم دیدن باید از زندگیت حذف بشه صفر و یک نگاه نمیکنیم این که کجای این طیف باشی تصمیم توئه.
کار دیگه اینه که سعی کنی بیشتر self aware باشی یعنی خودت رو بشناسی، بدونی کجایی، بزرگترین نارضایتی و چیزی که الان درد ایجاد میکنه و اگه تغییرش بدی میتونی به خودت افتخار کنی چیه.
من واقعا با این مشکل دارم که ما نمیتونیم برای مدتی توی روز هیچکاری نکنیم این عادت رو برای خودت ایجاد کن که یه تایمهای رو هیچکاری نکنی، هیچ کاری، فقط دراز بکش و بذار ذهنت به هرچی میخواد فکر کنه، توی فکرهات غرق میشی و بعد ببین بیشتر این مدت رو به چی فکر کردی، چیزیه که مهمه و بهت کمک میکنه؟ اگه آره تبریک میگم، ذهنت جای درستیه. اگه نه هرچی هست از زندگیت حذفش کن اگه فکرت توی مدتی که هیچکاری نمیکردی به این سمت رفت که فلان فیلم داستانش چی شد یا گیمی که بازی میکنی یا رابطه ای که تاثیر مثبت توی زندگیت نداره، میفهمی که ذهنت اکثر وقتش رو داره به بطالت میگذرونه.
و این هیچکاری نکردن باعث میشه دردات رو حس کنی و ببینی چیکار میتونی بکنی که این نارضایتیهات از خودت و زندگیت رو تغییر بدی.
ژورنال بنویس،بشین و بنویس راجع به خودت هرچی که تو ذهنته هرچی که تو زندگیته هرچی که از بودنش خوشحالی و هرچی که برات نارضایتی ایجاد میکنه، این ژورنال نوشتن همون self awareness ت رو بیشتر میکنه و باعث میشه خودت و شرایطت رو بهتر ببینی..
در نهایت اینا همه پیشنهاده، صرفا برام مهمه که ایده کلی رو بهت رسونده باشم.
دردها و نارضایتیهات رو حس کن، ازشون فرار نکن، این دردها بهت میگن مشکل کجاست، بهت نشون میدن چطوری میتونی خوشحالتر باشی و بهت فشار میارن که به سمت جلو حرکت کنی،
که ادامهی مسیرت رو پیدا کنی.