من در طول هفته خیلی فیلم و سریال تماشا میکنم ولی نمیام داخل بلاگم و برای همشون حس م رو بنویسم فقط اونایی که واقعا برام باارزش و امیدوارکننده هستند رو میام و حس شون رو مینویسم. این فیلم یکی از اوناست. با دیدن این فیلم اشک تو چشم هام حلقه زد و واقعا لذت بخش بود. پیشنهاد میکنم حتما حتما این فیلم رو ببینید تا ببینید هدف انسان ها در طول زندگی شون چیه.این فیلم بر اساس واقعیت هست و بنظرم اگر ما جای یکی از اعضای این داستان بودیم میتونستیم بگیم که خوب زندگی کردیم. زندگی کردن یعنی اینکه در این مدت که بهت زمان داده شده چقدر میتونی به موجودات عشق بورزی . یک انسان میانگین 70 تا 80 سال زندگی میکنه ولی باید ببینیم که این انسان در طول این زمانیکه بهش داده شده چقدر به افراد محبت کرده.
این فیلم رو ببینید و حسی که من الان دارم تجربه میکنم رو تجربه کنید. این احساس عاشق بودن هست. برای انسان ها عجیبه که با اینکه کسی میشل رو نمیشناخت بهش کمک میکرد. بنظرم اینکه آدم به افراد آشنا و دور و برش کمک کنه محبت به حساب نمیاد. وقتی میشه آدم به خودش افتخار کنه که به تمام انسان ها چه آشنا و چه غریبه عشق بورزه. ما زیاد درگیر مسائل مادی شدیم و هدف واقعیمون از زندگی کردن رو فراموش کردیم. فکر میکنیم زندگی یعنی به دنیا بیای مدرسه بری بعدش بری دانشگاه بعدش بری سر کار و تمام!!! این اشتباهه. مادیات یک بخش بسیار ناچیز هست در برابر هدف اصلی زندگی ما. میدونم این حرف ها کلیشه ست. میدونید کی یک حرف کلیشه میشه؟ وقتیکه یک حرف رو اونقدر بگی و کسی توجه نکنه که مجبور بشی بار ها و بارها تکرارش کنی. پس اگر همه مون این حرف هارو یک بار گوش بدیم و در زندگی مون بهشون عمل کنیم تبدیل به سرمایه های زندگی مون میشن نه یک مشت حرف قشنگ که قاب بگیری و بزاری توی دکور و پزش رو بدی! پس حواست به تمام افراد دور و برت باشه. تو که داری این متن رو میخونی برو و این فیلم رو ببین. اگر خوشت نیومد و حرفام اشتباه بود هرچی که دوست داری بهم بگو ولی بهم اعتماد کن و برو این فیلم رو ببین!
