ویرگول
ورودثبت نام
امین ساجدی
امین ساجدیمدیریت محصول چیزیه که ۱۲ سال اخیر من رو درگیر خودش کرده! البته که هنوز کلی چیز برای کشف کردن دارم چون عاشق سفر کردن هستم.
امین ساجدی
امین ساجدی
خواندن ۸ دقیقه·۳ سال پیش

پدرامون به چه زبونی صحبت می کنن که نمیشه فهمید؟

اول اینجا رو بخونید!

بسته به اینکه در چه بازه زمانی در ۵۰ سال گذشته ایران به دنیا اومدی و بزرگ شدی، رفتار متفاوتی از خودت نشون می دی. رفتارهایی که فرزندان شما ابتدا متوجه اون نمی شن ولی با گذر زمان و درگیر شدن در زندگی خوشون می تونن حدس بزنن که احتمالا چرا این رفتار رو داری! متاسفانه که اکثرا دیر می شه تا می فهمی که چرا این رفتار رو کرده و چه علتی پشت این رفتار بوده.

اصولا هیچ پدر و مادری بد فرزند خودش رو نمی خواد. من هنوز در جایگاه پدر و مادر نیستم و دارم از دیده هام می گم و همچنین چیزهایی که توی چند سال گذشته توجه من رو به خودشون جلب کردن. این مطلب رو بدون هیچ پیش زمینه فکری و برنامه ریزی دارم می نویسم. الان دقیقا در پزیشن درازکش پای لپ تاپ درحال نوشتن هستم و از قبل هم هیچ قالب و ساختاری برای این نوشته اماده نکردم. تازه لپ تاپم هم شارژش رو به پایان و من هم در آخرین ساعات شب خسته از دومین روز سال نو هستم و قدرت بلند شدن و به شارژ زدن لپ تاپ رو ندارم. :)

مطمئن هستم که با تک تک جملات این نوشته احساس همزادپنداری می کنید!

رفتارهای عجیب پدران

بی توجهی به خود

اصلا به وضعیت خودشون کاری ندارن تا وقتیکه واقعا زمین گیر بشن و دیگه نتونن کارهای اولیه خودشون رو انجام بدن. اون موقع میگن که خیلی تحمل کردم ولی بالاخره اینجوری شد. هرکی جای من بود زودتر از این ها اینجوری می شد. من خیلی تونستم تحمل کنم و مقابله کنم ولی واقعا دیگه نمی شد. الانم نگران نباشین زود خوب میشم یکم استراحت کنم. ولی نمی دونم استراحت کنم چطور به کارهام برسم.

بیهوده دونستن تفریح

به اندازه کافی توی بچگی تفریح و بازی کردیم. دیگه الان وقتی بزرگ میشی وقت کار کردنه فقط. نباید زیاد وقت بزاری برا تفریح کردن. همینجوریش عقب افتادی از بقیه. پاشو پاشو که حیفه وقتت از دست می ره. یسریا رو که می بینی همش تفریح می کنن اونا مشکل مالی ندارن احتمالا و پشتشون گرمه. ولی ما که خودمون بودیم از اول و ساختیم باید تلاش کنیم همیشه. تفریح برات نون و اب نمی شه.

پول کم دارم گفتن همیشگی

ببین برای عروسی خواهرت کلی هزینه داشتیم و خودم هم کلی قسط دارم این مدت حقیقتش نمی تونم برای این موضوع دیگه هزینه کنم. فلان وسیله رو که دارم و داره کار می کنه. حالا یکم لق شده یه چیزی میزارم زیرش درست میشه تا بعدا پول دستم بیاد عوضش می کنم. این یکی هم که داره کار می کنه بابا. ظلمه بریم یکی دیگه بخریم. حقوقمو گرفتم ولی باز چیزی نمونده و کم دارم واقعا.

نگهش دار شاید روزی به دردت بخوره

جای تو رو که تنگ نمی کنه. توی انباری میزارمش بالاخره یه روزی به درد می خوره برای یه کاری. بعد از کلی چرخش روزگار میزنه و یهو اون روز مبادا می رسه و از اون وسیله استفاده می کنی. اینجاست که با افتخار بهت میگه که دیدی به کار اومد. می دونستم این یه روزی استفاده می شه. اگه اون روز نگهش نمی داشتیم الان باید میرفتیم و هزینه می کردیم. همیشه به پیشنهادام گوش کن. یه چیزی می دونم من بالاخره.

حوصلت سر رفته؟ برو تو طبیعت توپ بازی کن

مامانت می گه حوصلت سر رفته. خب چرا نمیری با مامانت بیرون تو پارکی جایی یه توپ هم ببرین و بازی کنین. برو برو بیرون حوصلت سر نره. این همه کار می تونی بکنی یه کاری بکن از این بی حوصلگی در بیای.

پولاتو جمع کن

پسرم زندگی پر از هزینه های متفرقه و یهویی هست. پولات رو جمع کن به جای اینکه این همه خرید می کنی و سفر میری پولات رو جمع کن پس انداز کن یه روزی به کارت میاد. هر ماه فلان تومن گذاشته بودی کنار الان می تونستی بعد این همه سال خونه بخری برای خودت. یا حداقل ماشینتو عوض کنی.

هیشکی به اندازه من تحمل نداره

اگه بدونی این کمردرد چقدر داره اذیت می کنه ولی من صبر دارم و تحملش می کنم، گریت می گیره. من هیچی نمی گم غر نمی زنم ولی اینقدر دردش زیاده که نمی دونی. اگر الان هم دارم می گم به خاطر اینه که دیگه واقعا خیلی خیلی زیاد شده و جای تحمل برام نزاشته. هرکی دیگه بود همون اول زیرش گریش در میومد.

کلی کار دارم که سرم ریخته

وای اگه بدونی که چقدر شلوغم. این تعطیلات عید فقط برسم یکم کارا رو ببرم جلو که خلوت تر بشم. از صبح که بلند می شم میشینم پای کارهام تا شب که بخوابم. همش هم وقت میزارم ولی باز نمی رسم به همشون. مجبورم کلی وقت بزارم. اصلا نمیرسم بریم بیرون یا سفر. برنامه نکنید لطفا.

کار خونه که کاری نداره من حاضرم عوض کنم با مامانت

والا من حاضرم با مامانت عوض کنم. من بشینم تو خونه کارای خونه رو انجام بدم اون بره بیرون دنبال کار کردن و پول دراوردن. همه جور غذا هم بلدم درست کنم.

چرا ویدیو گیم بازی می کنی؟ به جاش کار کن.

من اصلا شما بچه ها رو درک نمی کنم والا. اخه بازی می کنی چی میشه اخرش. همش سرتون تو کامپیوتر و موبایله چی میشه اخرش. چی گیرتون میاد. به چه کارتون میاد؟ چه نتیجه ای داره و چه خروجی؟ نمی فهمم بخدا!




ترجمه رفتار پدران

پدران ما احتمالا بین سال های ۴۰ تا ۶۰ به دنیا اومدن. توی اون دوران اکثرا درگیر مشکلاتی همچون انقلاب کردن، جنگ ایران عراق، قحطی های مختلف و از این جور مشکلات معیشتی بودن که درگیر بدیهیات زندگی می شدن. اکثرا در بچگی به خاطر کمبودهایی که وجود داشت زندگی کردن براشون سخت بوده و داشتن یکسری چیزها به خاطر مشکلات و کمبودها براشون ارزو بوده.

از اونجایی که همیشه احساس تموم شدن در اون ها بوده، این احساس همچنان باهاشون مونده و توی همه ابعاد زندگی خودشون دران می بینن این تموم شدن رو. همش نگران این هستن که نکنه تموم بشه و دیگه نتونیم داشته باشیم. نکنه تموم بشه و دیگه پولشو نداشته باشیم. نکنه انبار تموم بشه و دیگه نتونیم پیدا کنیم. نکنه خراب بشه و دیگه نتونیم بخریم یا این جنس رو پیدا کنیم!

این ذهنیت نایاب بودن، کم بودن و پیدا نشدن و از دست دادن چه بخوان چه نخوان در ذات اون ها وجود داره و از کودکی باهاشون هست. به اکثر نگرش هاشون که دقت کنیم می تونیم بفهمیم که ریشه در همین موضوع داره. پس بیاین سخت نگیریم و هروقت چنین چیزی بیان می کنن بزاریم به حساب این حس که از بچگی باهاشون بوده و هنوز هم هست و غیرقابل تغییره.




چرا پدر بودن سخته؟

تغییر بسیار زیاد شرایط زندگی

فکرشو بکنید که از فضایی اومدی که همه چیز تموم میشد سریع، کلی برادر و خواهر داشتی، وقتی ازدواج کردی راحت تر از الان می تونستی هزینه های زندگیت رو تامین کنی ولی یهو الان پدر شدی و داری می بینی که ای بابا بچه هات به زور یه خواهر برادر دارن، به سختی می تونن ازدواج کنن، هزینه کردن و سفر رفتن دیگه مثل قبل نیست، همه تا گردن زیر قسط هستن و ..... مسلما وقف پیدا کردن با این شرایط فرق کرده.

تغییر بسیار زیاد تربیت و فرهنگ فرزندان

همه تغییرات بالا که صحبت کردیم به کنار، اینکه الان دیگه بچه مثل قبل که فقط بهش غذا می دادن و همیشه کنارشون بود نیست. غذا دادن که هیچی، اموزش هم باید بدی، شرایط ارامش و راحتی رو هم فراهم بکنی، برای مدرسه و دانشگاهش هم کلی هزینه کنی..

علاوه بر همه این ها هم اینکه اصلا انگار این بچه ها از یه دنیای دیگه دارن حرف می زنن. اصلا نمی فهمن ما چی میگیم بهشون. اصلا درک نمی کنن که چطور با بقیه حرف بزنن و بهشون احترام بزارن. انگار واقعا از مریخ اومدن.




برای پدرمون چه بکنیم؟

بنظر که سخته ولی فکر کنم خیلی سادست:

  • با نظرات و خواسته هاش مخالفت نکنید(خیلی زود ناراحت می شن و میشکنن).
  • ازش کمک بخواین (احساس مفید بودن بهشون بدید).
  • وسایل لازم و ضروری رو براش تهیه کنید(خودشون هزینه نمی کنن ولی شما اگر بگیرید خیلی خوشحال میشن. هرچند که اولش کلی میگن چرا هزینه کردی ولی شما بخرید).
  • چیزایی که برای سلامت بدنش خوبه رو بهش گوشزد کنید و براش بفرستید(از یه سنی به بعد کم کم به شما گوش می کنن. بالاخره ادم حسابتون می کنن :) ).
  • از مشکلاتتون براش نگید(ناراحت می شن وقتی می بینن که نمی تونن برای شما کاری بکنن).
  • از اتفاق های خوب و دستاوردهاتون براش بگید(حس غرور و افتخار بهشون دست می ده وقتی این موارد رو میشنون و میگن این بشه منه! :) ).
  • بهش نشون بدید که حالتون خوبه و زندگی داره بهتون خوب می گذره(هرچند گاهی به دروغ، حداقل نگرانی شما به نگرانی های اون ها اضافه نمی شه).




چه کنیم بعدا حسرت نخوریم؟

علاوه بر کارهای بالا به موارد زیر هم حواستون باشه:

  • اگر کنارشون نیستید سعی کنید هفته ای ۲ یا ۳ بار باهاشون تلفنی صحبت کنید.
  • حتما هر چندوقت یکبار بهشون سر بزنید.
  • وقتی بهشون سر می زنید واقعا پیششون باشید نه اینکه فقط برید اونجا برای خواب و بقیه روز رو بیرون از خونه باشید. برای با اونها بودن وقت بزارید حتی اگر هیچ کاری نکنید. همین در خانه بودن شما براشون حال خوبی داره.


در پایان

احساس کردم که دارم از جانب یک روانشناس حرف می زنم. این ها همه چیزهایی بود که خودم بعد از سال ها آزمون و خطا و اشتباه رفتن فهمیدم و سعی می کنم برای خودم رعایت کنم. حیفم اومد به اشتراک نزارم. شاید یک نفر با خوندنشون ارتباطش با پدرش رو بهتر کرد و لبخند خوشحالی و رضایت به لباش نشست.

زندگی رو خیلی سخت نگیریم. در آخر فقط همین با هم بودن هاست که برامون می مونه، بقیش خوابی گذراست!
لپ تاپ
۱۳
۳
امین ساجدی
امین ساجدی
مدیریت محصول چیزیه که ۱۲ سال اخیر من رو درگیر خودش کرده! البته که هنوز کلی چیز برای کشف کردن دارم چون عاشق سفر کردن هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید