
صدا به صدا نمیرسید از بس که شلوغ بود، آریا هم که چشمش دختر پشت سریم رو گرفته بود هی داشت هیزی میکرد. داشتم باهاش حرف میزدم که یهو گوشیم لرزید، نگاه انداختم دیدم نوتیفیکشن اینستا هست. بازم یه خوشحالی در عین ناراحتی و ترس منو گرفت، نگار بود، استوری گذاشته بود، احتمالا تبریک شب یلدا با خانواده و ...
چند باری همو دیدیم، دوست صمیمی غزل بود، اِکس آریا، دو ماهی میشه که از هم جدا شدن، آخرش هم بهم نگفت چرا... . یا شایدم گفت ولی من یادم نمیاد، نمیدونم، خیانت بود؟ دلشون پیش هم نبود؟ ، نمیدونم، الان فقط میخوام ببینم نگار چی استوری کرده.
نوتیف ش رو فعال کردم ولی چون نمیخوام تابلو بشه همیشه ده دیقه بعد استوریش رو میبینم، زیاد استوری نمیزاره، کلا 5 تا پست هم بیشتر نداره، کلا دختر آروم و بی حاشیه ای هست؛ برعکس من، همه منو پرشور میدونن، یه پسر پارتی کن، خوشتیپ، بگی نگی هم قیافه ام بد نیست...
اههههه. چقد این آریا حرف میزنه، اعصابم خورد شد، میگم آریا تموم کن دیگه، سوراخ کردی. یا برو بهش بگو و شماره ات رو بده یا ساکت شو دیگه. آریا کُپ کرد، پرسید داداش چیزی شده؟ ناراحتی؟
گفتم نه ناراحت نیستم ولی اعصابم خورد شد، آریا ساکت شد...
فکر کرد بخاطر حرفاش عصبی ام ولی نه، بخاطر آریا نبود، بخاطر خودم بود. اینکه چقدر بزدلم و نمیتونم حرفمو بزنم، اینکه اینقد میترسم، نهایت حرفی که رو در رو زدیم، تو یه صفحه A4 هم جا نمیگیره، توی مجازی هم در حد ریپلای اینستا و لایک. دلمو زدم به دریا و اینستا رو باز کردم، 4 دیقه گذشته بود از استوری گذاشتن، بازکردم، همونی که فکر میکردم، یعنی تقریبا همونی که فکر میکردم.
عکس سفره یلدا بود توی پس زمینه و جلوش یه انار بزرگ و خوشرنگ که توی دستاش جا خوش کرده بود، با یه شعر از حافظ. چقدر این دختر با سلیقه است، لاک ناخونش قرمز بود مثل انار، نمیدونم این سلیقه خاصی هست یا نه، شاید من خنگ شدم.
با یه قلب ریپلای میکنم استوریشو ولی برمیگردم و یه متن هم براش مینویسم: "امیدوارم همیشه دلت به گرمی و قشنگی این انار قرمز باشه"
چرت و پرت نوشتم، این چی بود آخه، تا رفتم آن سِند کنم دیدم سین کرده، تو دلم گفتم ای بابا...
آقا من میترسم، خیلی هم میترسم، ایها الناس من میترسم...
فک کنم دوسش دارم ولی میترسم که بهش بگم، منی که همه دوستام میان از من مشورت میخوان، جلوش لال میشم، کیپ میشه دهنم، عرق میکنم، مِن و مِن میکنم، کلا یه سروش دیگه میشم...
ساعت رو نگاه کردم، 11:13 دقیقه بود، خسته هم شده بودم، گفتم: آریا بریم دیگه، الکی نشستیم. گفت: دو دیقه بشین من این شیک رو تموم کنم. گفتم: باشه.
گوشی رو تو این فاصله نگاه کردم و ...
چی؟؟؟؟
سه تا نوتیف اینستا، نگار دو تا ریپلای منو لایک کرده و جواب هم داده: امیدوارم شما هم همیشه شاد و سلامت باشی آقا سروش 3>

ساعت رو نگاه کردم دیدم ماله چهل دیقه پیشه، چرا من نفهمیدم، چرا زودتر نفهمیدم! بلند شدم، آریا گفت: وایستا دیگه، من اینو تموم کنم. گفتم: تو بخور من میرم حساب کنم. گفت: امشب نوبت من بودا! خندیدم و گفتم: امشب مهمون من. لبخند زد و گفت: واقعا فازت معلوم نیست سروش
آره واقعا فازم معلوم نیست، خوشحالم، با اینکه میترسم ولی امشب دیگه میگم
قول میدم برسم خونه بهش بگم که دوسش دارم...