سلام دنیا : )

بالاخره تصمیم گرفتم یک سری چیزهایی که هیچ جا از خودم به اشتراک نمی‌گذارم رو به صورت خیلی کوتاه و روزانه اینجا منتشر کنم و هیچ آدرس و نشونی از این که کیم نگذارم. نمی‌دونم ویرگول چقد به این چیزهایی که توی این حریم خصوصی و این داستان‌هاش نوشته پایبنده ولی به هر حال اینجوری تا لو رفتن این که کیم بار فکر کردن به قضاوت مردم که خیلی زیاد هم خریدار داره (خودمم می‌خرم دیگه می‌دونی که) رو از روی دوش خسته‌ خودمم ور می‌دارم تا کمرم نشکنه. انگار کم هی از workrave توی طول روز اخطار می‌گیرم که پاشو عزیزم جون بچه‌ای نداشتت پاشو یک دوری بزن یکم کششی حالا فاصله بگیر از توییتر و رددیت و مدیوم و حتی کتاب‌هات برو میون مردمان خسته بیشتر گند بخوره تو اعصابت برگرد بخواب. آخرش ولی یک روزی حالا یا اینجا یا اون ور تر رو یکی از همین صندلی‌ها سگ سیاه افسردگی با نشیمن‌گاه می‌شینه رو صورتت و خفه می‌شی، می‌میری تاااامام.