ساعت ۹:۴۰ دقیقه شنبه شب ۲۱ مرداد. همونجای قبلی نشستم و دارم مینویسم. همین الان نجلا تموم شد. از معدود چیزهاییه که وقتی مشغولش میشم این ذهن لامصب خاموش میشه.
میخوام تمرین کنم به حال خوب داشتن. من که هفت شهر عشق رو گشتم، من که خودم رو به در و دیوار کوبیدم، من که تا جایی که میتونستم مسیرم رو عوض کردم ولی بازم نتونستم اون رضایت و حال خوب رو پیدا کنم. همه زورم رو زدم و دیدم هرجایی برم حالم همینه. انگاری رضایت از زندگی واسه من ربطی به رضایت مسیر تحصیلی و شغلی نداره. به نظر میرسه چارهای ندارم جز تمرین کردن واسه این که حالم خوب باشه. دیگه وقتی گوشه گوشه دنیا واسه من همین شکلیه بیا یهبار تمرین کنیم واسه حال خوب داشتن. بیا به در و دیوار بزنیم که حالم تو خونه پیش خانواده هم خوب باشه. تو که همه زورت رو اونور زدی، بیا یه بار همه زورت رو اینور بزن علیآقا. علیآقا الان چند سالته؟ ۲۴ سالت شده و از روزی که نوجوونیت رو ردکردی تا همین امروز ، از روزی که یادت میاد تا الان هیچوقت راضی نبودی، همیشه یه جای ذهنت یه چیزی داشته سنگینی میکرده، همیشه صبحها به زور بلندی میشدی. همیشه یه چیزی داشته روح و روانت رو میخورده. همیشه یه چیزی از تو افتاده بوده به جونت! خسته نشدی؟ بیا حالا خودت شروع کن به این که صبحها با حال خوب بلند بشی.
یه یا علی بگو علیآقا و حداقل همین فردا رو بیا تمرین کنیم که با حال خوب زندگی کنیم.