من با تو

مسافران زیادی در سالن لانج فرودگاه ژنو، منتظر پرواز به مقصد هایشان بودند. یکی از آن ها مردی خوش هیکل با قدی متوسط و صورتی جذاب بود که روی مبل راحتی در انتظار پرواز تهران نشسته بود. مقابلش، تابلو زیبای گلهای وارونه به سبک کوبیسم، نقاشی شده بود. کت و شلوار طوسی رنگ تام فوردش، بیش از هر چیز دیگری با فضای سالن هارمونی داشت. پای راستش را روی پای دیگر گذاشت و شروع به خواندن ادامه رمان " مسیر سبز " کرد.
آنطرف، درست نزدیک درب خروجی سالن، زنی خوش سیما که روسری خوشرنگ آبی، دور گردنش گره زده بود، ایستاده بود. پالتو کرم رنگی به تن داشت و مو های مجعدش را هر چند دقیقه یکبار پشت گوشش می گذاشت. پیغام های تلفن همراهش را بعد از اینکه چک کرد، موبایلش را در جیبش گذاشت و در حالی که از تونل نگاه مسافرین هوس ران می گذشت، پشت سر مرد ( پشت به پشت )،چمدانش را کنار میز گذاشت و روی صندلی نشست. نگاهی به ساعتش انداخت. حدوداٌ چند دقیقه دیگر عازم تهران می شد. از روی میز مجله ای را باز کرد و شروع به ورق زدن آن کرد. همان لحظه، مرد برای ریختن یک فنجان قهوه، بلند شد. قسمت نوشیدنی ها روبروی زن ایرانی بود. مرد فنجان را از قهوه پر کرد و به سمت میزش برگشت چند قدم قبل از اینکه از کنار زن بگذرد چشمش به ساعت مچی زن افتاد و ناخودآگاه قدم هایش آرام شد. در همین حین زن، سرش را بالا اورد. برای یک لحظه کوتاه اما عمیق، نگاه در نگاه، گره خورد. زن با خودش گفت: " عجب جذابیتی! " و بعد نگاهش را به عکس مدلی که در مجله بود دوخت. مرد رد شد و به میزی که قبلا نشسته بود برگشت. لب تاپش را باز کرد تا ایمیل هایش را چک کند. چند ایمیل از کمپانی شوپارد و شرکت های تبلیغاتی ایرانی داشت.
لطفا افتخار بدین و ادامه داستان رو در وبلاگم بخونید.
ممنون!