من با تمامِ آهنرباها قرارداد بستهام
با تمامِ قفلهای کشویی،
با دستگیرههای بالا کشیدهشده،
با درهای بستهی حمام.
خانهی ما
زندانِ مقدسیست برای گنجشک.
هر چیز تیز،
هر لبهی صیقلی،
هر پریزِ باز،
دشمنیست کمینکرده در تاریکی.
مادرانِ دیگر
کلید را برای نیامدنِ غریبهها میچرخانند،
من کلید را میچرخانم
تا دنیای درون،
به رویِ دنیای وحشیِ بیرون باز نشود.
اعصابِ من،
سیمهای لختِ کشیدهشده در طولِ خانهاند.
کوچکترین تقّه،
مرگبارترین شوک است.
خوابِ من،
بیدارخوابیِ ممتدیست با یک چشمِ باز
و قلبی که با هر غلت زدنِ هانا،
تندتر از طبلِ جنگ میکوبد.