به سمت اتوبان مدرس میدویدم و شلیک ربات های اگمن از بیخ گوشم رد می شد. نفس نفس میزدم ولی اصلا برام مهم نبود! برام مهم نبود که ضعیف شدم و نباید به خودم فشار بیارم! اگه نمی دونید باید بگم توی درگیری آخر با هامدینگر به شدت صدمه دیدم. هنوز هم کامل خوب نشده بودم. بی توجه به دردی که توی بدنم می‌پیچید سرعتم رو هر لحظه بالا تر میبردم. نمی دونم اگه سونیک و شدو قدرت هاشون رو بهم انتقال نداده بودن الان چه بلایی سرم می اومد.
