
همونطور که نایتمرمون و دی بریکر توی آسمون دود گرفته تهران پرواز میکردن و ربات های اگمن رو نابود میکردن. با تمام سرعتم از بدنه برج میلاد بالا رفتم.به دکل نوکش که رسیدم ازش یک دستی آویزون شدم و به اگمن و ویلیام افتن و هامدینگر چشم دوختم که دور منشور پارادوکس جمع شده بودند. پاوپد رو نزدیک صورتم آوردم و گفتم:« بچه ها عجله کنید! نباید بذاریم به قدرت منشور دست پیدا کنن!» و از برج پایین پریدم و صاف به سمت منشور پرواز کردم.میدونستم نباید کاری کنم که بشکنه! وگرنه همه توی دنیا های موازی گیر می افتادیم!» با مشت و لگد هر سه شرور رو از اطراف منشور دور کردم و بعد پا به فرار گذاشتم!