ویرگول
ورودثبت نام
رها🤌⚘💜
رها🤌⚘💜از استکانی که سال‌ها پیش شکستی هنوز شراب میریزد، استکان قلم شکسته‌ی من است که خونش بند نمی‌آید...🥀
رها🤌⚘💜
رها🤌⚘💜
خواندن ۱۳ دقیقه·۲ سال پیش

عاشقانه‌ای در دل....دریای‌توفان


ماهلین در حالی که از درد صورتش جمع شده بود روی تخت دراز کشید

از پله های مسافر خانه پایین میرفتم روی پله‌ی دوم قدم گذاشتم که دیدم
همه ‌ی خدمه ‌ی کشتی دور میز مشغول خوردن هستند
: بادبان‌ها پاره شدن باید بادبانه جدید بخریم
صدای اسی مبهم به به گوش می‌رسید
: بیشتر اجناس توی دریا افتادن
: خیلی معمات از دست دادیم جوال.... برای خرید اجزای شکسته‌ی کشتی نیاز به سکه داریم
این بار صدای دلیر و دارت بود که به گوش می‌رسید
سکه در دریاها ارزشمندترین جنس بود گاهی حتی ارزشش بیشتر از جان یک آدم......
دیگر پله‌ها به پایان رسیده بودند به سمت شان که روبه‌روی پنجره‌ای بزرگ پشت میز نشته بودند رفتم
سکوت حکم فرما بود مسافرخانه از آن که فکر میکردم خلوت تر بود انگار بیشتر دریا نوردان برای خرید و فروش رفته بودند
کنار صندلی‌ای خالی پشت میز جوال و خدمه‌اش ایستادم
: من میتونم کمکتون کنم
میدیدم چطور متعجب سر ها به سمتم بر‌می‌گشتند
هوای شور و تند مسافر خانه را که بوی راک مانده میداد بلعیدم
جوال از جایش بلند شد نگرانی از چشمانش موج میزد انگار هیچ سعی در مخفی کردن نگرانی‌اش نداشت
: نباید از اتاق میومدی بیرون....
صدایش خشک و بی روح بود اما من آن روح درونش را با تمام وجود لمس میکردم
بی اعتنا ادامه دادم
: منظورم بابت تعمیر شکستگی‌ها و خرید بادبانه
دلیر قرو لندی کرد
: کسی که باعث شده کشتی به این روز بیوفه می‌خواد کمک کنه چقدر عالی
نفس عمیقی کشیدم می‌توانستم بفهمم خدمه‌ی کشتی ویرجینیا بشدت از من عصبانی‌اند
اما نه بخاطر خرابی‌هایی که در دریای توفان به ارمغان ماند بلکه بدليل گذشته‌‌ای که از من برایشان مانده
دستم را روی صندلی گذاشتم و عقب کشیدمش با پرویی تمام در میان کسانی‌که مرا نمیخواستند جای گرفتم
در این دریا‌ها یکی از چیز‌هایی که خوب یاد گرفته بودم همین بود
اگر میخوایی نبازی خجالتو بزار کنار
جوال اخم کرده بود از طرفی میترسیدم بعد از این کارم واکنشش چه خواهد بود
کیسه‌ی طلایی را که در لباسم مخفی کرده بودم و دیشب در جیبم گذاشته بودم خارج کردم
روی میز گذاشتم صدای سکه‌ها سکوت سهمگین را شکست دارت دستش را برای برداشتن کیسه دراز کرد اما زودتر از او کیسه را عقب کشیدم
: صبر کن..... به یه شرت
اسی دست به سینه در حالی که لقمه‌ی در دهانش را میجوید گفت
: مگه چقدر سکه داری که بشه کل کشتیو تعمیر کرد
جوال با شنیدن نام سکه سرش را بلند کرد و به کیسه زل زد
: اینو از کجا آوردی...؟ میدونیکه...‌
حرفش را قطع کردم
: بله میدونم دزدی تو این بندرگاه حکمش کمتر از قطع دست نیس..... نه دزدیدم حق خودمه حقوقم تو کشتی مارتا......
: میدونی حمل این همه سکه برات مفید نیست دختر جون
چشم غره‌ای به دلیر رفتم
: میدونی که دخترا هم کمتر از مردا نیستن..
دارت سرش را خاراند
: نگفتی شرطت چی.....
جوال نگذاشت ادامه دهد
: تو فکر کردی میتونی با این سکه‌ها ما رو بخری....
ملتسمانه نگاهش کردم
: ن.....نه....
زبانم بند آمده بود حس کردم کسی که دارد این سوال را می‌پرسد جوال نیست یا هست اما آن جوال که من میشناسم نه....!
به سمت دارت برگشتم برای قانع کردن جوال باید خدمه‌اش لااقل از من راضی باشند
: ۱۰۰۰۰ تا سکه ست
چشم‌ها کمکم نگاهشان تغییر می‌کرد نمی‌دانستم ترس است یا تحسین ادامه دادم
: شرطم اینکه......
جوال حرفم را برید شایدم ذهنم را خوانده بود و نمی‌خواست خدمه‌اش بفهمند چی در ذهنم می‌گذرد
: توی کشتی ویرجینیا مشغول کار شود.....
متعجب به سمتش برگشتم لبخند پیروزمندانه را در چشمانش میدیدم اما صورتش اکسل‌عمل خاصی نداشت
در حالی که روی میز ضرب گرفته بود و اخمی چاشنی چهره‌ی جذابش کرده بود ادامه داد
: اما من مخالفم...
هنوز جمله‌ی اولش را درک نکرده بودم که جمله‌ی بعدیش متعجب ترم کرد احساس کردم شاید گوش‌هایم درست نمیشنود
سر جایم درست نشستم احساس می‌کردم جوال جنگی را با روح و عقلم شروع کرده بود
و خودش فقط تماشاچی بیش نبود
به خدمه کشتی ویرجینیا نگاهی انداختم
اسی به نیم رخ جوال خیره شده بود
دلیر انگار لقمه‌ای که در دهانش بود را به سختی میجوید دارت خیره‌ سکه ها شده بود
در این میان فقط جوال بود که با خونسردی صبحانه میل می‌کرد
دارت سکوت تاقت فرسا را شکست
: چقدر جالب به جای اینکه ما به خدمه‌ی جدید کشتی سهم بدیم اون داره به ما سکه میده
و خودش شروع به خندیدن کرد این یعنی دارت مرا به عنوان عضو جدید پذیرفته بود جوال هم که پیشنهاد خودش بود اما می‌دانستم وانمود می‌کند که راضی نمی‌شود
فضای مسافر خانه عجیب بوی چوب سوخته گرفته بود
چای روی میز دیگر دودی نداشت
رنگ و روی مسافر خانه هم چندان چنگی به دل نمیزد
اما برای مسافران دریا آن هم قنیمت بود دیوار های مسافر خانه سبز رنگ بود منهای کف پوش هایش که سرمه‌ای رنگ داشتند و وقتی روی شان قدم میزدی صدای غژ غژشان صدای هرچیز دیگر را قطع می‌کرد
اسی سرش را به سمتم چرخاند
:چیکار میتونی بکنی تو کشتی
این سوال یعنی بیشتر از آنچه فکر میکردم قنیمت از  دست داده‌اند
کمی فکر کردم
: انبار دار خوبیم..... تا جایی که میدونم انبار دار ندارید
دلیر گفت
: توی کشتی مارتا چیکار میکردی
: تعمیرکار بادبانها و همچنین غواصی
دارت چشم از کیسه ها برداشت و ارنجش را روی میز قهوه‌ای رنگ مسافرخانه گذاشت
: پس غواصی هم بلدی
: چندان ماهر نیستم انبار داری و تعمیر کاریم بهتره
سوالاتشان یعنی پذیرفته شدم حسی درونم میگفت در هر وقت دیگر امکان نداشت بپذیرندم اما حالا من را نه بلکه سکه‌ها را میخواستند
و این اصلا به صلاح کشتی نبود نمی‌توانستم  جوال را دروغگو جلوه دهم و حرفی که زده بود را انکار کنم  جوال از این نقطه ضعفم سو استفاده کرده بود بشقاب پنیر جلوی دلیر را برداشتم و روبه‌روی خودم گذاشتم و مشغول خوردن شدم
: فک کردی هنوز نیومده میتونی کار مو ازم بگیری خیال کردی....
لقمه‌ی در دهانم را قورت دادم و به اسی خیره شدم لبخند زیبایی روی صورتش نقش بسته بود از آن لبخند های کمیابی که اندک میدیدم
در جواب لبخندش ابرویی بالا دادم و پاسخ حرفش را دادم
: هرکی کارش بهتره بره رو عرشه
سری تکان داد
دارت گفت
:جوال نظر تو چیه
سر ها به سمت جوال چرخید
قلپ آخر از چای سردش را نوشید و از پشت میز بلند شد
: شما که به خونش تشنه بودید چی شد سکه‌ها رو دید چشمتون برق زد
دلیر دستی به ته ريشش کشید
: میدونی که نیاز داریم
دارت پاسخ داد
: ما به خونش تشنه‌ایم..... توکه برای نجاتش از توفان ها گذشتی؟
لبخند مصنوعی تحویل جوال داد از همان لبخند‌هایی که فروشندگان کلاهبردار به خیرداران میزنند 
جوا سری تکان داد
: شما دو تا چی میگید؟
اسی به دارت خیره شد
: حق با دارته
دلیر هم سر تکان داد
جوال گفت
: حالا که رائ با اکثریته نظری ندارم..... ببینید چه میشه کرد....
: با ۱۰۰۰۰ هزارتا سکه نه شکستگی‌ها رو بکله کل کشتیو میشه تعمیر کرد
جوال چهره‌اش را در هم کرد و دو دستش را روی میز گذاشت و خم شد به سمت دارت
: بیشتر از تعمیر کشتی سکه بر نمی‌دارید بقیشم برای ماهلینه
و بی حرف از پشت میز کنار رفت  بوی ماهی های مرده هر لحظه بیشتر به مشام می‌رسید کف پوش‌های سرمه‌ای با قدم‌های محکم جوال غژ غژ صدا می‌دادند
اسی از جایش بلند شد و تیغه‌ی چاقویش را در دست گرفت قبل از اینکه چاقو را بچرخاند و در قلاف‌ش مخفی کند گفت
: اصلا فکر نکن با اومدنت توی کشتی ویرجینیا میتونی جزوی از گروه باشی
اب دهانم را قورت دادم اما قبل از شنیدن حرفم مسافر خانه را ترک کرد
دلیر هم پشت سر اسی  رفت دارت دستش را به سمت کیسه‌ها دراز کرد کیسه را اینبار عقب نکشیدم و قبل از آنکه خودش کیسه را به قاپد کف دستش گذاشتم
کیسه را در بشقابش خالی کرد و دقیقا ۵۰۰ سکه‌اش را محتاطانه جدا کرد باقی‌اش را نیز درون کیسه و به من تحویل داد
: دستت بمونه شاید خرج کشتی بیشتر شد
سرش را به راست   چپ تکان داد
: نه پیش خودت باشه مراقب باش کسی دستش بهشون نرسه وگرنه......
اما دیگر حرفی نزد شاید فکر کرد میدانم چه می‌خواهد بگوید... درست هم فکر میکند دیدن کسی با بیش از ۱۰۰ سکه تاوان سنگینی‌ داشت برای دزدیدنش خیلی‌ها حاضر بودند طمع مرگ را به چشند هر چند در شهر‌ها و بندرگاه‌ها دزدی کم نبود داشتن چاقو یا انگشتر قیمتی نیز می‌توانست کار دست ملوانان بدهد
سکه ها را ۵۰ تا ۵۰ تا جدا کرد مشخص بود دارت واقعا مراقب امور خزانه داری ‌ است و در کارش هیچ نقصی وجود نداشت چهره‌ای نسبتا زیبا داشت با چند جای زخم قدیمی که رد‌شان نشان از روز‌های سخت دارت میداد با چشم‌ آبروی سیاهش به سکه‌ها اشاره کرد
: مراقبشون باش من الان میام
با چشمانم قدم‌هایش را که به بالای پله‌ها میرفت بدرقه کردم
در این میان هیچ کس وارد یا خارج از مسافرخانه نشده بود به غیر از خدنه‌ی ویرجینیا شاید این قضیه باید باعث نگرانی میشد
صاحب مسافرخانه که مردی جوان و خوش پوش بود پشت پیشخوان ایستاده بود و داشت لیوان‌ها را دستمال می‌کشید
سر که برگرداندم بنچره‌ی بزرگ روبه رویم قرار داشت ساختمان‌های بزرگ اما به ظاهر متروکه جلوی رویم برافراشته بودند
باد با وزشش اشغال‌ها را در هوا معلق کرده بود
صدای قدم‌ها به من نزدیکتر میشد حدس زدم باید دارت باشد
رویم را از پنجره‌ نگرفتم دارت سرجایش جای گرفت
۴ کیسه‌ی کوچک همراه خود آورده بود
در هر کدام ۵۰ سکه‌ای که جدا کرده بود را گذاشت و باقیش را هم در کیسه‌ای دیگر ریخت
و به کمرش بست
: چرا ۴ تا کیسه؟
زیر چشمی نگاهم کرد و همزمان که کیسه‌ها را برمیداشت
: نکنه خیال کردی میتونی با ما بیای برای تعمیر کشتی
بشقاب خالی روی میز را از جلویم برداشتم و آنطرفتر گذاشتم
: فک کردم قبول کردید جزو خدمه‌ی ویرجینیا باشم
و به چشمان سیاه رنگش زل زدم
صورت تیره‌ی آفتاب سوخته‌اش در هم رفت و یک کیسه را در دستش چند بار بالا و پایین کرد
: غلط فکر کردی...
ادامه نداد و رفت
منم از پشت میز بلند شدم و پشت سر دارت به سمت اتاقم رفتم در حالی که او در اتاقش را کوبید من نیز در اتاقم را بستم اتاق دارت تقریبا ۵ اتاق آنطرفتر بود و اتاق جوال دقیقا روبه‌ روی اتاق من قرار داشت روس تختم نشستم کش و قوزی به بدنم دادم که شدت دردی درونم مرا محاله کرد چره‌ام را در هم فرو بردن پیراهن قوه‌ای ام را بالا دادم و به کبودی‌های روی پهلویم زل زدم وقتی با تدنه‌ی ویرجینیا نشسته بودن کلا درد‌هایم را به فراموشی سپرده بودم
چند ساعتی را مشغول زخم‌های بدنم که برخی‌از آنها باند پیچی شده بود شدم که صدای دلیر و اسی مبهم از بیرون اتاق به گوشم رسید
در اتاق را باز کردم و در چهارچوب در ایستادم از چهره‌های شان میشد فهمید خرید و فروش خوبی داشته‌اند فقط آن دو برای خرید و فروش رفته بودند این یعنی می‌خواستند کمتر جلب توجه کنند حدس میزدم بعد از آن دو جوال و دارت برای خرید و فروش بروند همیشه در کشتی‌های متوسطه چنین بود "هر‌چه کمتر جلب توجه کنی موفق تری" اما بر خلاف کشتی ویرجینیا کشتی پدرم که روزی ماهیا نام داشت جلب توجه‌ی بیشتری می‌کرد هر کجا که خدمه پا می‌گذاشتند کمتر از ۵۰۰۰ سکه خرید و فروش نمیشد
اسی و دلیر به اتاق جوال رفتند
کمی بعد دلیر از اتاق خارج شد
: برو دارت رو هم صدا کن بیاید اتاق جوال
سری تکان دادم و تکیه از چهارچوب در گرفتم در را پشت سرم بستم و بعد از صدا زدن دارت به اتاق جوال رفتیم
دارت کیسه‌های طلا را که صبح جدا کرده بود روی میز کوچکی که وسط اتاق گذاشته بودند گذاشت
: ۲۰۰ سکه جدا کردم و ۳۰۰ سکه کنار گذاشتم
اسی روی تخت جوال نشست و چاقویش را از قلاف بیرون کشید
: برای بادبان‌های نو و تعمیر چند شکستگی‌ و فرو رفتگی جزئی کافیه
جوال سری تکان داد
دلیر یکی از کیسه‌‌ها رو برداشت
: یعنی تو هر کیسه چند‌تا سکه‌ است
قبل از دارت پاسخ دادم
: داخل برگه ۳۰۰ و اون ۴ تای دیگه ۵۰ تا بهتره بارتون سبک باشه
دلیر لبخند تقیر آمیزی زد
: اینو کسی میگه که ۱۰۰۰۰ سکه رو با خودش حمل کرده
: قبلا بیشتر از اینا رو هم جابه‌جا کردم
اسی که با چاقویش بازی می‌کرد گفت
: بهرحال خوب تونسته مخفی‌شون کنه که تاحالا دست کسی بهشون نرسیده
دارت دستی به صورتش کشید
:‌ معلوم نمیکنه هنوز ۹۵۰۰ سکه‌ی دیگه نیاز به مراقبت دارن
جوال یکی از کیسه‌ها را برداشت و به طرف اسی پرت کرد او هم در حرکت ماهرانه‌‌ای کیسه را در هوا قاپید
:  من و اسی برای سفارش بادبان‌ها میریم
کیسه‌ای دیگر به دست دارت داد
: دارت تو هم برو برای تعویض اجناس باقی مونده ببین میتونی با چیز ارزشمندی عوض کنی یا نه
: اگر نشد با سکه معامله میکنم
جوال سریع تکان داد و کیسه‌ای برداشت و به کمرش بست
: دلیر هم برای فرو رفتگی ها شکستگی‌ها چاره‌ای پیدا میکنه...
: منم میخوام باهاتون بیام
جوال به صورتم زل زد بعد از کمی تأمل گفت
:با این‌سر و صورتت گیر دزدا نیافتیم قطعا دریانوردای دیگه تیکه پارمون میکنن
اسی به چهره‌ام زل زد
: برای مشارکت تو کار‌های بزرگ ترا برات زوده جوجه
اخمی به چهره انداختم
: من بیشتر از تجربیات شما ۴ نفر خرید و فروش کردم....
: اما نه با سر و صورت داغون
به دارت که بعد از گفتن جمله اش اتاق را ترک می‌کرد نگاهی انداختم برگشتم و دهانم را باز کردم تا چیزی بگویم اما دلیر نیز انگار حوصله‌ی شنیدن حرف‌هایم را نداشت از اتاق خارج شد پشت سرش‌هم اسی بیرون رفت
جوال روبه‌رویم قرار گرفت
: ما برای تعمیر کشتی میریم لطفی کن و خودتو توی دردسر ننداز
: مگه مهمه برات.... هرچیم بشه تو کار خودتو میکنی
رنگ نگاه جوال را که می‌باخت میدیدم می‌خواستم بی تفاوت فقط نگاهش کنم
: میدونی همه‌ی اینا....
حرف دیگری نزد میخواست خودم بفهمم واقعا دوستم آورد اما من میخواستم از زبانش بشنوم
: اینا به خاطر منه.... فکر میکنی با آسیب زدن به خود و خدمت میتونی از من محافظت کنی یادت نره جوال کشتی مارتا......
انگشت اشاره روی لبانش گذاشت و به نشانه ساکت آرام گفت
: هیس.... یکی داره صحبتمون گوش میده.....
سرش را نزدیک صورتم قرار داد ضربان قلبم ناخود‌آگاه بیشتر شد
: باید بگی این سکه‌ها از کجا اومدن ولب الان وقتش نیست... از مسافرخانه بیرون نرو
و از اتاق خارج شد با چشم همراهیش کردم اماقلبم هنوز هم با سرعت میتپید
نفسم را که اصلا متوجه نشدم کی حبس کرده بودم بیرون دادم دستی به صورتم کشیدم
احساس می‌کردم گونه‌ام متورم شده است
انعکاسم در شمعدان شیشه‌ای کم بیش معلوم میشد نزدیک تر رفتم و به کبودی روی تیزی گونه‌ام که تا فکم ادامه داشت خیره شدم
از آنچه جوال میگفت صورتم داغان تر شده بود
لبم پاره شده بود رنگم پریده بود و چشمانم گود افتاده و زیر چشمانم سیاه شده بود
خودم را نمی‌توانستم بشناسم به راستی از آن بدتر نمیشد
رده‌ی خون خوشک شده میان آبروی چپم خودنمایی می‌کرد
شاید چند هفته‌ای طول می‌کشید زخم‌ها و کبودی صورتم به حالت اول یا حد‌اقل بهتر شود

کشتیرمانخرید فروش
۱۱
۰
رها🤌⚘💜
رها🤌⚘💜
از استکانی که سال‌ها پیش شکستی هنوز شراب میریزد، استکان قلم شکسته‌ی من است که خونش بند نمی‌آید...🥀
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید