سلام به همه.
من علی صادقی هستم یک React Developer تقریبا تازه کار.
امروز به سرم زد که توی ویرگول یک اکانت درست کنم و مقالاتی رو راجع به برنامه نویسی فرانت و تمام مشکلاتی که توی مسیر یادگیری باهاشون مواجه شدم منتشر کنم تا بقیه بتونن از تجربیات من استفاده کنن.
توی اولین مقاله میخوام یه بیوگرافی از خودم بدم و بگم که کی هستم و چی شد که وارد حوزه برنامه نویسی شدم.
من متولد سال ۱۳۸۳ هستم. توی دورانی به دنیا اومدم که تکنولوژی داشت جای خودش رو بین مردم باز میکرد.
تقریبا ۶ سالم بود که برای اولین بار از نزدیک یک کامپیوتر رو دیدم و از همون موقع شیفته ی این موجود عجیب و غریب شدم :)
اون موقع خیلی به خانوادم اسرار کردم که برام یک کامپیوتر بگیرن اما بخاطر اینکه گرون بود و من سنی نداشتم به جاش یک کنسول سگا خریدن تا باهاش بازی کنم و واقعا هم دوران خوبی رو برام رقم زد.
اون سگا عمرش زیاد نبود و بعد کمتر از دو سال کلا به فنا رفت و دیگه قابل استفاده نبود.
دوباره نوبت شروع اسرارها برای خرید کامپیوتر شد (از اونجایی که خواسته های کمی از پدر و مادرم داشتم و بچه پر خرجی نبودم اونا هم سعی میکردن اون خواسته های محدودی که ازشون داشتم رو برآورده کنن).
اینبار هم به خاطر همون دلایل قبلی کامپیوتر نخریدن و به جاش رفتن سراغ PS2 :)
اصلا مگه میشه دهه هشتادی باشی و با این اعجوبه خاطره نداشته باشی!!!
این کنسول خیلی روزای خوبی رو برام ساخت و فوق العاده بود (هنوزم سالمه و کار میکنه اما متاسفانه روی تلویزیون های بزرگ جواب نمیده و کیفیت خیلی بدی رو میده و خوراکش اون ۲۴ اینچی هاست)
تابستون بین کلاس چهارم و پنجم من بود که پدرم با یک حرکت خفن و بدون اطلاع قبلی من رو به یک فروشگاه لوازم الکترونیکی برد و بالاخره یک لپ تاپ خرید, چیزی که تقریبا نصف عمرم آرزوی داشتنش رو داشتم.
واقعا داشتن یک لپ تاپ حس فوق العاده ای بهم داد و من واقعا دوستش داشتم و دارم (البته چندباری یخورده اذیت شد مثلا یبار فنش تقریبا کامل به خاطر NFS ذوب شد یبار لولاش شکست و ... که حالا چون مشکلات کوچیکی بودن کاری باهاش ندارم)
خلاصه همینطور که داشتم لپ تاپ آزاری میکردم به کلاس شیشم رسیدم و وقتی کتاب های کلاس شیشم رو گرفتم و طبق معمول شروع کردم به چک کردن کتاب ها توی کتاب کار و فناوری به چیز جالبی برخوردم: ساخت بازی با Scratch.
نتونستم صبر کنم تا به اون درس برسیم و خودم دست به کار شدم و توی گوگل آموزش Scratch رو سرچ کردم تا یادش بگیرم. (این اولین سرچ من تو گوگل برای یاد گرفتن چیزی بود و بیشتر ازش برای دانلود آهنگ و پیدا کردن جواب برای سوال های عجیب و غریب دوران طفولیت استفاده میکردم)
اون موقع اینترنت خیلی ضعیف بود و برای دانلود یک فیلم ده دقیقه ای با کیفیت 240p باید یه نیم ساعتی منتظر میموندی. اونم تازه اگه متوقف نمیشد.
خلاصه که با هزار بدبختی یه چیزایی ازش یاد گرفتم و کار باهاش رو شروع کردم و یه چندتا چیز به درد نخور هم درست کردم که واقعا تو ذوقم زد. (انتظار ساخت GTA رو داشتم:)) ).
کلاس شیشم رو تموم کردم و توی اون مدت حسابی سرچ کردم تا بتونم درباره برنامه نویسی اطلاعات لازم رو به دست بیارم. آخر سر تصمیم گرفتم که یادگیری یونیتی رو توی تابستون شروع کنم.
توی گوگل سرچ کردم تا بتونم آموزش های مربوط به یونیتی رو پیدا کنم اما به معنای واقعی کلمه هیچی نبود!!!. هیچ آموزشی درباره یونیتی توی گوگل فارسی پیدا نکردم!. (اون موقع مثل الان اینترنت پر از آموزش های برنامه نویسی نشده بود و تک و توکی وجود داشتن و یادگیری واقعا سخت بود. البته فکر نکنم هنوز هم برای توسعه بازی دوره فارسی به درد بخوری منتشر شده باشه).
اون موقع حسابی توی ذوقم خورد و بیخیال کار شدم.
یک سال بعد همینطوری که داشتم توی گوگل میچرخیدم یک دوره رایگان برای جاوااسکریپت پیدا کردم و تصمیم گرفتم که حداقل اون رو یاد بگیرم چون واقعا دوست داشتم که برنامه نویس بشم و به کامپیوتر علاقه خیلی زیادی داشتم.
پیشنیاز های اون دوره HTML و CSS بودن که رفتم دوره های رایگان برای اوناهم پیدا کردم و همینجوری سرسری دوره هارو تموم کردم و آخر سر هم هیچی یاد نگرفتم و تو ذهن خودم از برنامه نویسی یک کوه ساختم.
من برای مدت زمان طولانی همینجوری میرفتم کورس های مختلف از زبان های برنامه نویسی مختلف میدیدم و آخرش هیچی به هیچی.
اول اسفند ۹۹ بود که کرونا اومد و مدارس به کل تعطیل شد. (اون موقع من کلاس دهم بودم).
عید ۱۴۰۰ تصمیم گرفتم عین آدم بشینم و فرانت رو یاد بگیرم.
نشستم پاش و HTML و CSS و BootStrap رو به طور عمیق یاد گرفتم و کلی باهاشون پروژه و مینی پروژه زدم که مطمئن بشم یادشون گرفتم.
اواخر خرداد همون سال بود که تصمیم گرفتم برم سمت JS, همون غولی که این همه مدت گیرش بودم.
دوره های جاوااسکریپت زیاد شده بودن و من چند تا دوره فارسی رو امتحان کردم و کلی هم سرشون هزینه کردم و آخر سر باز هم هیچی به هیچی.
توی اینستاگرام به یکی پیام دادم که کدوم دوره برای جاوااسکریپت رو ببینم و اون به من گفت که بهتره از دوره های خارجی استفاده کنم. یک دوره انگلیسی از یک استاد مطرح بهم معرفی کرد که دوره اون رو سایت های ایرانی به طور رایگان منتشر کرده بودن.
من انگلیسیم در حدی نبود که اون ویدیو هارو متوجه بشم اما خوشبختانه فایل های زیرنویس کنار ویدیوها وجود داشتن. من تک تک اونارو به گوگل ترنسلیت ترجمه کردم, چیز جالبی در نیومد ولی حداقل منظور طرف رو میفهمیدم.
بعد از اون دوره جاوااسکریپت رو تا حد زیادی درک کردم و واقعا از کد زدن با جاوااسکریپت لذت میبردم. یک کابوس برام به یک چیز شیرین تبدیل شده بود.
بعد از اون یادگیری Git و React و Next و React Native و tailwind رو هم شروع کردم و تونستم به اون ها هم تا حد خوبی تسلط پیدا کنم و حالا بعد از تقریبا ۱ سال و نیم از شروع جدی یادگیری به نظرم بتونم خودم رو یک Front-End Developer صدا بزنم.
خاب بچه ها این مقاله تموم شد و امیدوارم که حوصلتون سر نرفته باشه.
قراره مقالات تخصصی رو استارت بزنیم. پس منتظر باشین ;)
