این یادداشت برای توست
به مناسبت خوابی که امروز صبح برایم تعریف کردی و مرا شدیداً متوجه خودت کردی. بیش از پیش:
خوابی که دیشب دیدی اینجا بوده. دقیقاً همینجا که در ویدئو میبینی. همان ابتدا که شروع به تعریفش کردی متوجه شدم. شاید تعجب کنی اگر بگویم به گمانم خوابت تجسمی نزدیکتر به حقیقت بوده است. راستش را بخواهی، آنچه بعد از عبور از مرز خواب تجربه میکنیم، تجسمی متفاوت از حقیقت است. شاید بتوان گفت که زاویه دیدی متفاوت. آنچه اینجا، در بیداری تجربه میکنیم هم تجسمی دیگر است. زاویه دیدی دیگر. نمیتوان گفت کدام به حقیقت نزدیکتر است. گاهی این، گاهی آن و گاهی تجسمها و زاویه دیدهای دیگر. هرجا که هستی. از هر زاویهای که با حقیقت مواجه میشوی، در پی نشانهها باش. نشانههایی که تورا به دروازهها راهنمایی کنند. دروازههایی که مسیری برای رسیدن، پشت آنهاست. مسیری برای بودن. شدنی در کار نیست. شدن مربوط به این سوی دروازههاست. خوابت را برایم تعریف کردی. من میشنوم. تو گمان میکنی خوب نمیشنوم. بله خوب نمیشنوم. چون با کلمهها سفر میکنم. از روی آنها میپرم. از کلمهای به کلمهای دیگر. تا به حقیقت پشت آنها راهی بیابم. همانطور که تو، تیز و بز، از آن دیوار، بالا رفتی و به آن سوی دیوار خیره شدی.
#یادداشتهای_روزانه_یک_کتابفروش
یک #کتابفروش۲۴ساعته
۲۰ شهریور ۱۳۹۹
