در دوران شیوع ویروس کرونا و قرنطینه و تعطیلی کتابفروشیها، واقعا دسترسی به کتاب برای بعضی از مشتریها بسیار بسیار حیاتی شده است. به عنوان مثال دیروز یک خانم و آقا با حسرت چشم به داخل دوخته و در حال عبور از جلوی کتابفروشی بودند. من هم سرگرم مطالعه در کتابفروشی میچرخیدم. کرکره اتاق خیال را هم برای اینکه به گیاهان نور برسد بالا داده بودیم. چشم خانم به من افتاد. با شوق و هیجان از پشت شیشه اشاره کرد که باز هستید؟! به در داخل کوچه راهنماییشان کردم و گفتم کتابفروشی تعطیل است اما اگر کتاب خاصی میخواهید بفرمایید. خیلی خوشحال شده بودند. عکس کتاب را به من نشان دادند. داشتیم. به داخل کتابفروشی راهنماییشان کردم و کتاب را تقدیمشان کردم. خیلی هیجان زده شده بودند. با اشتیاق در میان قفسهها میچرخیدند. یک کتاب هم خودشان برداشتند و وقتی برایشان توضیح دادم، هردو را برای همیشه از کتابفروشی بردند. یا مثلاً وقتی امروز آن جوان مرا در خیابان دید و شناخت و گفت سلام آقای رکاب، چند کتاب میخواستم، ممکن بهم بدید. زمانی که به داخل کتابفروشی راهنماییاش کردم، «آخیش» عجیب و عمیقی گفت. چند کتاب برداشت و با تشکر از من خداحافظی کرد و کتابها را برای همیشه با خود برد. نمیدانید برای یک کتابفروش چنین مشتریهایی چه مفهومی دارند. کسانی که گویی قدر و منزلت واقعی کتابها را میدانند و کتاب و مطالعه برایشان نیازی اساسی و ضروری است. این موقعها حس میکنی کسانی هستند که ارزش گنجینهای که تو کلیددارش هستی را میدانند.
#خاطرات_روزانه_یک_کتابفروش
۲۶ فروردین ۱۳۹۹
